Hipolit Błotnicki (ur. 1792 w Tulczynie, zm. 24 lutego 1886 w Paryżu) – polski literat, poeta i tłumacz, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Ignacego i N. Terleckiej„Ilustrowana Encyklopedia Powszechna Orgelbranda” (1898–1904), tom 2, s. 545.. Kształcił się na Uniwersytecie Wileńskim. Był guwernerem Juliusza Słowackiego oraz nauczycielem synów Adama Jerzego Czartoryskiego, a także jego doradcą i archiwistą – najpierw w Puławach, a następnie na emigracji. Uczestniczył w powstaniu listopadowym. Od 1831 roku przebywał na emigracji w Paryżu. W 1833 roku był jednym ze współorganizatorów Związku Jedności Narodowej. Założył Towarzystwo Dobroczynności Dam Polskich i był działaczem Towarzystwa Literackiego.
Tworzył wiersze i utwory satyryczne. W 1822 przetłumaczył Wikarego Wakelfiedzkiego Goldsmitha. Zmarł 24 lutego 1886 roku w Paryżu i został pochowany na cmentarzu w Montmorency.
Został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.
Przypisy
Bibliografia „Ilustrowana Encyklopedia Powszechna Orgelbranda” (1898–1904), tom 2, s. 545
Linki zewnętrzne Tłumaczenia Hipolita Błotnickiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Tulczynie Kategoria:Ludzie związani z Juliuszem Słowackim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Montmorency Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Polscy guwernanci i guwernantki Kategoria:Polscy poeci XIX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1886