Krzysztof Sperski (ur. 11 czerwca 1942 w Krakowie) – polski artysta muzyk, wiolonczelista, kameralista, profesor zwyczajny, pedagog, nauczyciel akademicki.

Edukacja muzyczna Edukację muzyczną rozpoczął w 1952 pod kierunkiem wiolonczelisty Jana Zaborowskiego w Państwowej Szkole Muzycznej w Gdyni, którą ukończył w 1957. Potem kontynuował naukę gry na wiolonczeli w Średniej Szkole Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu w klasie Franciszka Pokornieckiego, której dyplom uzyskał w 1963. Studia muzyczne podjął w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie (w 1966 uczelnia została przeniesiona do Gdańska), której dyplom z tytułem magistra sztuki uzyskał w 1969 w klasie Romana Sucheckiego).

Praca pedagogiczna W szkolnictwie muzycznym Pracę pedagogiczną rozpoczął jeszcze w czasie studiów, w 1964, w Państwowej Szkole Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Kwidzynie, by od 1966 na przeszło 50 lat związać się z Ogólnokształcącą Szkołą Muzyczną I i II st. im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku, w której prowadzi klasę wiolonczeli.

Praca w na uczelni W 1972 został nauczycielem akademickim w Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie przeszedł wszystkie szczeble akademickiej kariery naukowej od asystenta do profesora zwyczajnego. Przez kilka kadencji pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Instrumentalnego, od 1996 – prorektora oraz kierownika Katedry Instrumentów Smyczkowych. W latach 2008–2012 był członkiem senatu AM w Gdańsku

Kursy i seminaria muzyczne Był wykładowcą licznych seminariów i kursów mistrzowskich w dziedzinie gry na wiolonczeli i kameralistyki w Polsce (Olsztyn, Białystok. Warszawa, Wałbrzych, Gdańsk, Słupsk, Koszalin) i za granicą (Niemcy, Szwajcaria, Grecja, Finlandia, Rosja, Białoruś, Chile, Peru).

Kariera naukowa 1983 – przewód artystyczny I stopnia (odpowiednik doktoratu) 1985 – przewód artystyczny II stopnia (odpowiednik habilitacji) 1993 – tytuł profesora zwyczajnego sztuk o sztukach pięknych Jako naukowiec zajmuje się poszukiwaniem zaginionych dzieł polskiej literatury wiolonczelowej i kameralnej, opracowując je do współczesnych wykonań. W grupie tych utworów znalazły się następujące dzieła: Ignacy Feliks Dobrzyński – Grand Trio, Ludomir Michał Rogowski – Suite Rapsodique Feliks Nowowiejski – Fantazja „Legenda Bałtyku”, Karol Skarżyński – Polonez, Scherzo-Caprice, Samuel Kossowski – Polonez z Introdukcją, Karol Kurpiński – 3 Polonezy, Antoni Rutkowski – Trio g-moll, Władysław Walentynowicz – Sonata breve na wiolonczelę i fortepian Franciszek Mirecki (1791–1862) – Trio F-dur na skrzypce, wiolonczelę i fortepian op. 22 Wojciech Sowiński (1805–1880) – Trio h-moll op. 76 na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (redakcja Anna Prabucka-Firlej, Paweł Kukliński i Krzysztof Sperski) Michał Kleofas Ogiński (1765–1833) – Trzy tańce na wiolonczelę i fortepian (transkrypcja: Krzysztof Sperski) Henryk Waghalter (1869–1961) – Gawot op. 5 & Gawot op. 12 na wiolonczelę i fortepian (redakcja: Krzysztof Sperski) Ferdynand Macalik (1887–1954) – Polonez na wiolonczelę i fortepian (redakcja: Krzysztof Sperski) Auguste Franchomme (1808–1884) – Nokturny Chopina z op. 55 na wiolonczelę i fortepian (redakcja Krzysztof Sperski)

Wydawnictwa Z zagadnień wykonawczych kameralnej muzyki baroku (Anna Prabucka-Firlej, Krzysztof Sperski) Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, 1988 Scherzo-caprice op. 13 na wiolonczele̜ i fortepian (Karol Skarżyński, Krzysztof Sperski), Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2003

Publikował w Zeszytach Naukowych i Pracach Specjalnych Wydawnictw Akademii Muzycznych w Gdańsku i Warszawie.

Działalność koncertowa Jako solista i kameralista występował w większości ośrodków muzycznych w kraju, wielu krajach Europy (Wielka Brytania, Holandia, Belgia, Dania, Szwecja, Finlandia, Rosja, Litwa, Białoruś, Ukraina, Mołdawia, Czechy, Rumunia, Bułgaria, Chorwacja, Włochy, Szwajcaria, Francja, Hiszpania, Austria), Chile, Peru i Iranie. W programach swoich koncertów zawsze umieszcza dzieła polskich kompozytorów, mając szczególne zasługi dla twórców Wybrzeża, których utwory wykonywał wielokrotnie. Dzięki niemu na estradach Europy i Ameryki Południowej zabrzmiały kompozycje Eugeniusza Głowskiego, Władysława Walentynowicza, Henryka Jabłońskiego, Kazimierza Guzowskiego, Cezarego Paciorka, Honoraty Łopaszyńskiej i Marka Czerniewicza. W 1977 wraz z Anną Prabucką-Firlej (fortepian) i Markiem Schillerem (klarnet) założył TRIO GDAŃSKIE, z którym odnosił swoje największe artystyczne sukcesy. Uczestniczył w wielu renomowanych festiwalach muzycznych takich, jak Kołobrzeskie Wieczory Wiolonczelowe, Poznańska Wiosna Muzyczna, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej w Płowdiwie, Warneńskie Lato, Mousikis Imeres w Salonikach, Music for Visitors w Helsinkach, Nordelbische Internationale Sommerkonzerte, Mattheiser Herbstkonzerte. Z zespołem dokonał nagrań radiowych i telewizyjnych, wydał 3 płyty CD.

Nagrania Skarby muzyki Gdańska (XX w.). Poza kalendarzem, Futurex Classics – 1997 Musik Treasures of Old Gdansk (20th Century) „Skarby muzyki Gdańska” (XX wiek) – 2003

Inna działalność Brał udział w pracach jury międzynarodowych i krajowych konkursów muzycznych – m.in. Gdańsk, Sztokholm, Hamburg, Łódź, Poznań, Wrocław, Ústí nad Orlici.

Organizator cyklów koncertowych Od 1974 jest organizatorem cotygodniowych koncertów pt. „Czwartkowe Wieczory Muzyczne” w Dworku Sierakowskich w Sopocie), podczas których wystąpili najwybitniejsi artyści polscy i zagraniczni, utalentowani studenci i uczniowie szkół muzycznych. Także jego dziełem są „Koncerty na Zamku w Bytowie” odbywające się regularnie od 1982 oraz „Letnie Koncerty Organowe i Kameralne” w Kolegiacie w Kartuzach od 1983.

Członkostwo w organizacjach społecznych Towarzystwo przyjaciół Sopotu (jako jeden z dwudziestu członków założycieli Towarzystwa), Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, koło w Gdańsku Towarzystwo Muzyczne im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach Stowarzyszenie „Klub Dżentelmena” zrzeszające laureatów plebiscytu na dżentelmena roku

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002) Złoty Krzyż Zasługi (1985) Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2021) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2019) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2001) Medal Księcia Mściwoja II (2010) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1979) Odznaka „Za zasługi dla Gdańska” (1981) Medal Wojewody Gdańskiego „Sinit sua premia laudi” (2004) Medal Zasłużonym Ziemi Bytowskiej (1989) Medal 650-lecia Miasta Bytowa (2002) Medal SPAM „Za zasługi dla muzyki polskiej” (2017) Krzyż Zasługi Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 2026)

Nagrody i wyróżnienia Sopocka Muza (2004) Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 55-lecia pracy artystycznej (2010) Plakieta Marszałka „De nihilo nihil fit” (2014) Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 75. urodzin (2017) Honorowy Obywatel Sopotu (2022) Źródło:.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku Kategoria:Absolwenci Zespołu Szkół Muzycznych w Gdańsku-Wrzeszczu Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Muzycy związani z Gdańskiem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Białej Róży Finlandii Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy wiolonczeliści Kategoria:Urodzeni w 1942