58. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 14, 16 i 18 maja 2013 w Malmö Arena w Malmö przez szwedzkiego nadawcę publicznego Sveriges Television (SVT), dzięki wygranej Loreen, reprezentantki Szwecji z utworem „Euphoria” podczas konkursu w 2012. Koncerty prowadziła Petra Mede.
Finał konkursu wygrała Emmelie de Forest, reprezentantka Danii z utworem „Only Teardrops” autorstwa Lise Cabble, Julii Fabrin Jakobsen i Thomasa Stengaardva, za który zdobyła 281 punktów.
Lokalizacja
Miejsce organizacji konkursu Dzięki wygranej Loreen, reprezentantki Szwecji podczas konkurs w 2012, prawo do organizacji 58. Konkursu Piosenki Eurowizji otrzymała szwedzka telewizja Sveriges Television (SVT). 8 lipca Europejska Unia Nadawców (EBU) zdecydowała, że wszystkie trzy koncerty 58. Konkursu Piosenki Eurowizji 2013 odbędą się w Malmö, trzecim co do wielkości mieście Szwecji i stolicy regionu Skanii (Skåne). Istotnym motywem scenografii koncertów był most nad Sundem łączący metropolię z Kopenhagą.
Proces wyboru miejsca organizacji Po wygranej Szwecji w konkursie w 2012 pojawiły się pogłoski dotyczące organizacji konkursu w trzech różnych miastach: półfinały miałyby odbyć się w Sztokholmie i Göteborgu, a finał w Malmö. Christer Björkman, obecny szef szwedzkiej delegacji, uciął spekulacje, ogłaszając, że za przygotowanie konkursu będzie odpowiedzialne tylko jedno miasto. Chęć do prawa do organizacji konkursu ubiegały się trzy największe miasta kraju: Sztokholm, Göteborg oraz Malmö.
20 czerwca 2012 ogłoszono, że Göteborg wycofał się z organizacji konkursu, co argumentowano przygotowaniami Göteborg Horse Show w kwietniu 2013. Obawiano się też o brak dostępności wystarczającej ilości pokojów hotelowych z powodu różnych imprez trwających w tym samym czasie, co Konkurs Piosenki Eurowizji.
Miasto Miejsce Pojemność Göteborg Scandinavium 14 000 Centrum Wystawienniczo-Kongresowe „Svenska Mässan” 8800 Malmö Malmö Arena 15 500 Sztokholm Friends Arena 65,000
Organizacja Oficjalnymi sponsorami transmisji konkursu było szwedzko-fińska spółka telekomunikacyjna TeliaSonera oraz niemiecka firma kosmetyczna Schwarzkopf. Konkurs sfinansowali również: firma kosmetyczna IsaDora, supermarket ICA, Tetra Pak, aplikacja Spotify oraz Vitamin Well.
Głosowanie Podobnie jak w latach poprzednich, w 2013 wprowadzono zasadę 50:50 mówiącą o tym, że 50% głosów należy do telewidzów oraz 50% do jurorów. Tym razem jednak krajowe komisje sędziowskie sporządzały ranking wszystkich konkursowych propozycji, a nie jedynie 10 najlepszych. Każdy członek narodowego jury porządkował wszystkie konkursowe utwory, poza tym reprezentujących jego kraj. Najlepszy utwór otrzymał 1 punkt, drugi – 2 punkty, a najgorszy – (np. w drugim półfinale) 16 punktów. Następnie punktacje sumowano i tworzona ogólne zestawienie komisji sędziowskiej: piosenka z najmniejszą ilością punktów otrzymywała 12 punktów, druga – 10, trzecia – 8, a dziesiąta – 1 punkt. Wyniki televotingu również podawano w całości, a nie jedynie z ogłoszeniem najlepszych dziesięciu utworów. Kombinacja ogólnego rankingu jurorów i widzów została przedstawiona w jedną klasyfikację. Propozycja, która otrzymała najwięcej punktów, otrzymała 12 punktów. Drugi najlepszy utwór dostał 10 punktów, trzeci – 8 itd., a dziesiąty – 1 punkt.thumb|Malmö Arena, w której odbył się konkurs.W 2013 udostępniono także aplikację na telefony komórkowe, dzięki którym można było oddawać swoje głosy podczas konkursu.
Prowadzący 17 listopada 2012 producent wykonawczy konkursu Martin Österdahl ogłosił, że telewizja publiczna Szwecji i organizator – Sveriges Television (SVT) planuje przydzielić prowadzenie Konkursu Piosenki Eurowizji 2013 tylko jednej osobie. Ostatni raz konkurs prowadzony był w taki sposób w 1995, kiedy to tę funkcję sprawowała Mary Kennedy. 28 stycznia 2013 podczas konferencji prasowej poinformowano, że prowadzącą została Petra Mede, szwedzka aktorka komediowa, prowadząca krajowe preselekcje do 54. Konkursu Piosenki Eurowizji – Melodifestivalen 2009.
Mede prowadziła konkurs sama, w finale pojawił się natomiast uczestnik 56. Konkursu Piosenki Eurowizji – Eric Saade, który został gospodarzem tzw. „green roomu”.
W trakcie wszystkich trzech koncertów pojawiła się również piosenkarka i aktorka Sarah Dawn Finer. Wystąpiła w krótkich filmikach jako komediowa postać Lynda Woodruff, która zaprezentowała telewidzom trzy największe miasta Szwecji (Sztokholm, Göteborg i Malmö) w charakterystyczny dla siebie sposób, znany z wcześniejszych filmów-skeczy z jej udziałem. Poza tym, Dawn Miner zaprezentowała w finale swoją interpretację utworu „The Winner Takes It All” zespołu ABBA. W nagraniach krótkiego filmu otwierającego koncert finałowy wziął udział także szwedzki piłkarz Zlatan Ibrahimović, który powitał wszystkich widzów w jego rodzinnym mieście.
Projekt grafiki i sceny W dniu losowania półfinałów, czyli 17 stycznia, Europejska Unia Nadawców zaprezentowała oficjalnie projekt grafiki na 58. Konkurs Piosenki Eurowizji, który stworzyła agencja designerska Happy F&B. Przedstawiał on slogan imprezy („We Are One”) oraz kolorowego motyla, który miał symbolizować tzw. efekt motyla (małe rzeczy mogą stworzyć coś ogromnego, widowiskowego).
19 lutego SVT zapowiedział, że krótkie filmy przed każdym występem (tzw. „pocztówki”) będą prezentowały każdego uczestnika w kraju, który reprezentuje. To przełamało wieloletni schemat filmików – nie pokazywał atrakcji i zabytków państwa organizującego konkurs. Za produkcję odpowiedzialna była firma Camp David.
Grafikę, którą można było obejrzeć podczas transmisji konkursu, przygotowała firma produkcyjna Broken Doll. Animację przedstawiającą motyle wykonało studio efektów wizualnych Swiss International.
Losowanie półfinałów i kolejność występów Sveriges Television (SVT) ogłosił, że kolejność występów nie będzie w tym roku wybierana na zasadzie losowania, a o numerze startowym zdecydują producenci. Nowy system przydziału pozycji startowych miał na celu uatrakcyjnienie widzom konkursu poprzez zróżnicowanie następujących po sobie występów – podobne gatunkowo utwory nie będą występował po sobie, jedna po drugiej. Jak tłumaczyli organizatorzy, zmiana została podyktowana chęcią zaprezentowania wszystkich koncertów w ciekawszy, bardziej interesujący i różnorodny muzycznie sposób. Decyzja wzbudziła mieszane uczucia, zarówno wśród fanów konkursu, jak i samych uczestników i nadawców publicznych.
Aby uniknąć problemów ze sprzedażą biletów i doprowadzić do sprawiedliwej dystrybucji wejściówek w Danii i Norwegii, które znajdują się geograficznie blisko Malmö, Europejska Unia Nadawców (EBU) zdecydowała, że kraje będą występowały w różnych półfinałach. Danię przydzielono do pierwszego, a Norwegię – do drugiego półfinału. W związku z przypadającym na 14 maja świętem narodowym w Izraelu, EBU zgodziła się na automatyczne przydzielenie kraju do drugiego półfinału.
17 stycznia 2013, czyli przed ustalaniem pozycji startowych, odbyło się specjalne losowanie, podczas którego przyporządkowano poszczególnym krajom ich półfinały oraz zdecydowano, czy wystąpią w pierwszej, czy drugiej jego połowie. Wszystkie kraje uczestniczące, poza tzw. „Wielką Piątką” (czyli Francją, Hiszpanią, Niemcami, Wielką Brytanią, Włochami) oraz gospodarzem (Szwecją) podzielono na 5 koszyków, biorąc pod uwagę, jak ich mieszkańcy głosowali w poprzednich konkursach.
Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4 Koszyk 5
Kolejność występów w półfinałach opublikowano 28 marca 2013, natomiast w finale – 17 maja. Podczas konferencji prasowej przed finałem uczestnicy, którzy przeszli rundy półfinałowe, losowali połówki finału, w których wystąpią. Losowanie dla reprezentantów krajów tzw. „Wielkiej Piątki” odbyło się 15 maja. Szwecja wybrała 16. numer startowy podczas specjalnego spotkania szefów delegacji, które odbyło się 18 marca.
Kontrowersje Posądzenia o plagiat thumb|Reprezentantka Rosji Dina Garipowa Po premierze niemieckiej propozycji „Glorious” zespół Cascada został oskarżony o naruszenie praw autorskich. Według niemieckiego tabloidu Zeit, piosenka przypominała utwór „Euphoria” Loreen. Telewizja Norddeutscher Rundfunk zdementowała doniesienia oficjalnie oświadczając, że między utworami nie ma podobieństwa. Podobną opinię wystawili autorzy zwycięskiej piosenki z 57. Konkursu Piosenki Eurowizji – Thomas G:son oraz Peter Boström.
O plagiat posądzono też utwór „What If” Diny Garipowej z Rosji, który porównano do piosenek „Skin on Skin” Sary Connor, „Pozwól żyć” Gosi Andrzejewicz, „Painting Flowers” All Time Low, „All Over the World” Briana Kennedy’ego i „Carried Away” Hear´Say. Twórcy zaprzeczyli naruszeniu praw autorskich.
Dzień po finale konkursu pojawiły się doniesienia, że zwycięski utwór „Only Teardrops” Emmelie de Forest naruszył prawa autorskie. Zauważono podobieństwo solowej partii fletu na początku piosenki do intro „I Surrender” zespołu K-Otic.
Nieprawidłowości i problemy z głosowaniem Przed finałem konkursu litewskie media opublikowały w serwisie YouTube film nagrany z ukrytej kamery, który sugerował, że przedstawiciele Azerbejdżanu wręczyli Litwinom łapówkę za głosowanie na azerską propozycję. Studenci opowiadali, że oferowano im 20 dolarów w zamian za kilkukrotnie wysyłanie SMS na azerskiego reprezentanta. Podczas rozmowy Azerzy mieli zaproponować przyznanie kart SIM, dzięki którym Litwini mieli oddać jak największą liczbę głosów w ciągu 15 minut przeznaczonych na głosowanie. Rozmowa na filmie sugerowała, że podobne działania zorganizowano także w 15 innych krajach. W odpowiedzi na film nadzorca konkursu Jon Ola Sand podkreślił zaangażowanie organizatorów w „sprawiedliwe i przejrzyste wyniki” oraz stwierdził, że intencje rozmówców z filmu nie są klarowne, iż nie została ustalona ich tożsamość oraz związek z azerską delegacją lub nadawcą Ictimai TV. Dodał również, że od momentu rozpoczęcia pracy w gronie organizatorów konkursu w 1998 plotki o nieprawidłowościach w głosowaniu pojawiają się corocznie.
Azerski prezydent İlham Əliyev zażądał wszczęcia dochodzenia w sprawie nieprawidłowości w podliczaniu głosów w finale Konkursu Piosenki Eurowizji. Według rosyjskich fanów konkursu reprezentantka Rosji Dina Garipowa nie otrzymała od Azerbejdżanu dziesięciu punktów, które powinna dostać. Władze w Baku zapewniły, że nie wiedzą, jak doszło do incydentu. Stacja İctimai TV (İTV) zapewniła na podstawie informacji od lokalnej firmy telekomunikacyjnej, że Rosja otrzymała drugie miejsce w krajowym głosowaniu. Rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow oświadczył, że nie pozostawi tej sytuacji bez odpowiedzi, ponadto podejrzewał, iż wyniki głosowania zostały sfałszowane i obiecał współpracę nad sprawą z Elmarem Məmmədyarovem, który pełnił podobną funkcję w Azerbejdżanie. Garipowa oznajmiła natomiast, że jest zadowolona ze swojego wyniku i nie zamierza go kwestionować.
Białoruski prezydent Alaksandr Łukaszenka również podejrzewał ingerencję w finałowe głosy, kiedy okazało się, że reprezentantka kraju Alona Łanska nie otrzymała ani jednego punktu z Rosji. Stwierdził, że „sytuacja pokazuje, w jakim stopniu konkurs jest nie tylko spolitycyzowany, ale sfałszowany”.
Po finale konkursu pojawiły się doniesienia, jakoby głosy ormiańskiej diaspory w Holandii i Belgii na zespół Dorians nie zostały policzone dokładnie, przez co kraj nie otrzymał od nich ani jednego punktu.
Po ogłoszeniu wyników 58. Konkursu Piosenki Eurowizji do organizatorów napłynęły głosy niezadowolenia i oburzenia od fanów reprezentanta Litwy, Andriusa Pojavisa. Litewscy emigranci w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Norwegii ponoć nie mogli z powodu problemów technicznych oddać głosów na swego rodaka. Organizatorzy odparli zarzuty twierdząc, że nie zmieniłoby to sytuacji Litwina i nadal plasowałby się na 22. miejscu w finale.
Homoseksualny pocałunek thumb|Fińska reprezentantka Krista Siegfrids podczas pocałunku z jedną z chórzystek