Marceli Sachs (ur. 1870 w Warszawie, zm. 2 lutego 1934 tamże) – polski dziennikarz, wydawca gazet, związany z Łodzią.
Życiorys Pochodził z żydowskiej rodziny, ale sam przyjął chrzest w kościele ewangelicko-reformowanym.
Przed I wojną światową współpracował z czasopismami wydawanymi przez SDKPiL oraz PPS-Lewicę. W prasie warszawskiej publikował tłumaczenia z języków obcych. Był wydawcą i redaktorem naczelnym gazet „Głos”, „Głos Polski”, „Goniec Wieczorny Ilustrowany”, „Kurier Czerwony”, współpracował z czasopismami „Echa Płockie”Jan Bolesław Nycek Ludzie i książki. Słownik biograficzny ludzi książki i pióra województwa płockiego. Płock 1983, „Gazeta Lubelska” i „Ziarno”. W latach 1907–08 był redaktorem naczelnym, a w latach 1909–10 sekretarzem „Gazety Kujawskiej” we Włocławku. Od lipca do grudnia 1913 r. był sekretarzem redakcji „Kuriera Włocławskiego”.
Jako publicysta podejmował chętnie problematykę popularnonaukową i społeczną.
30 kwietnia 1914 został powołany na stanowisko kierownika literackiego „Nowej Gazety Łódzkiej”, wydawanej w Łodzi przez J. Grodka. Po zakończeniu okupacji niemieckiej w czasie I wojny światowej nadal zajmował się wydawaniem prasy codziennej w Łodzi. Został redaktorem i wydawcą „Głosu Polskiego” (od 12 listopada 1918), przejmując w tym celu urządzenia redakcyjne i sprzęt wspieranej przez Niemców „Godziny Polski” Adama Napieralskiego i Cezarego Zawiłowskiego. Ponieważ konkurencyjna prasa tę inicjatywę uznawała za naganną, rząd powołał kuratorów majątku w osobach Aleksego Rżewskiego i Kazimierza Pużaka. Oponenci oskarżali go o bezprawne przywłaszczenie mienia państwowego, więc wniósł pozew o zniesławienie przeciwko stronom, reprezentowanym przez Romualda Petrykowskiego i Stanisława Książka (1921). W latach 1918–29 był redaktorem naczelnym nie tylko „Głosu Polskiego” ale i jego popołudniówki „Kurier Wieczorny” (1921–25).
Zmęczony walką z konkurencją i wyczerpany przewlekłą chorobą wycofał się z działalności dziennikarskiej i przeniósł się do Warszawy. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Nekrologi zamieściły gazety łódzkie„Kurier Łódzki” 1934 nr 32.
Pozostawił żonę Marię.
Przypisy
Bibliografia Kempa A. Sylwetki łódzkich dziennikarzy i publicystów, Oficyna Bibliofilów, Łódź 1991; Rocznik Naukowo-Literacko-Artystyczny (Encyklopedyczny) na rok 1905, pod redakcją Władysława Okręta. Warszawa 1905, s. 220; Słownik dziennikarzy polskich 1661–1945 pod redakcją Wacława Zuchniewicza, „Prasa Polska” 1981, 1983, 1984; Ochocki A., Reporter przed konfesjonałem czyli jak się przed wojną robiło gazetę, Łódź 1980, s. 45–48.
Kategoria:Dziennikarze związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Kalwinizm w Polsce Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1934