Empidonka stokowa (Empidonax difficilis) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny tyrankowatych (Tyrannidae). Występuje w zachodniej części Kanady i Stanów Zjednoczonych oraz w Meksyku. Nie jest zagrożony.
Zasięg występowania i środowisko Gniazduje wzdłuż wybrzeży Pacyfiku, od północnej Kalifornii Dolnej do południowo-wschodniej Alaski. Zimę spędza w zachodnim i południowym Meksyku, od południowej części Kalifornii Dolnej na południe poprzez nadbrzeżne niziny, aż do stanu Oaxaca. Populacje z południa zasięgu osiadłe. Spotykana na wysokości od 0 do 3500 m n.p.m.
Gniazduje w gęstych, podmokłych lasach iglastych albo w lasach mieszanych. Była widywana na daglezji zielonej (Pseudotsuga menziesii), choinie zachodniej (Tsuga heterophylla), sośnie Lamberta (Pinus lambertiana) oraz cedrzyńcu kalifornijskim (Calocedrus decurrens). Empidonki stokowe są związane z nadrzecznymi, cienistymi środowiskami. W Kolumbii Brytyjskiej została znaleziona w lasach żywotnika olbrzymiego (Thuja plicata). Zimują w rozległych lasach iglastych, lasach tropikalnych z drzewami zrzucającymi liście oraz nizinnych lasach z roślinnością wiecznie zieloną.
Morfologia Nie występuje dymorfizm płciowy. Empidonax difficilis ma oliwkowozielony wierzch ciała oraz żółtawy spód. Jej głowa jest duża w porównaniu do reszty ciała. Ma białe obrączki oczne oraz jasną plamkę dookoła. Posiada szeroki dziób, od żółtej do jasnoróżowej barwy. Skrzydła są ciemne z dwoma paskami o bladożółtej barwie.
długość ciała: 14–17 cm rozpiętość skrzydeł: ok. 20 cm długość skrzydła: 6–7 cm masa ciała: 9–12 g
Pożywienie Podobnie jak pozostałe empidonki, ta poluje poprzez wypatrywanie owadów siedząc na gałęzi. Może je też zjadać z liści i drzew. Preferują polowania na niskich lub średnich wysokościach. Ich główne pożywienie stanowią pszczoły, osy, mole, pająki i muchy. Czasami jedzą pokarm roślinny, np. liście bzu i jeżyn.
Lęgi Empidonki stokowe są w większości monogamiczne. Jedno z badań w Kolumbii Brytyjskiej wykazało, że 1 na 7 samców kopulował z dwiema samicami. Sezon lęgowy trwa od kwietnia do lipca, wielkość terytorium wynosi około 1,5–3,5 ha. W lęgu są zazwyczaj 4 jaja. Czas wysiadywania wynosi 13–16 dni, pisklęta są w pełni opierzone po 14–17 dniach. Mogą się rozmnażać, gdy skończą rok. Długość życia wynosi około 6 lat.
Podgatunki 250px|mały|Zasięg podgatunków hellmayri i occidentalis Zwykle wyróżnia się pięć podgatunków Empidonax difficilis: E. d. difficilis S.F. Baird, 1858 – empidonka stokowa – podgatunek nominatywny, występuje od południowo-wschodniej Alaski do południowej Kalifornii. E. d. cineritius Brewster, 1888 – Sierra de la Laguna (Kalifornia Dolna Południowa). E. d. insulicola Oberholser, 1897 – empidonka wyspowa – gniazduje na wyspach Channel w Kalifornii. Nie jest znane miejsce zimowania. E. d. hellmayri Brodkorb, 1935 – południowo-zachodnia Kanada do północnego Meksyku. E. d. occidentalis Nelson, 1897 – empidonka kordylierska – środkowy i południowy Meksyk. Podgatunki hellmayri i occidentalis były wydzielane do osobnego gatunku Empidonax occidentalis (empidonka kordylierska), niektórzy autorzy nadal stosują takie ujęcie systematyczne. W 2022 roku Hopping uznał, że nie widzi przesłanek do wyróżniania dwóch gatunków i połączył je w jeden; zmiana ta została w 2023 roku zaakceptowana przez North American Classification Committee (NACC).
Status zagrożenia IUCN stosuje starsze ujęcie systematyczne i dzieli ten takson na dwa gatunki: empidonka stokowa klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Organizacja Partners in Flight w 2019 roku szacowała liczebność populacji na 9,5 miliona dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny. empidonka kordylierska klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Organizacja Partners in Flight w 2019 roku szacowała liczebność populacji na 3,6 miliona dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Tyrankowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku