Aba II z Kaszkaru (641-751) – teolog, biskup Kaszkaru oraz Katolikos-Patriarcha Wschodu w latach 741-751.
Urodzony w pobliżu Kaszkaru jako syn Brich Sebiany (syr. "błogosławiona niech będzie jego wola"), otrzymał edukację w szkole seleucko-ktezyfońskiej; przez pewien czas był biskupem Kaszkaru, zanim wybrano go na patriarchę w 741 roku. W szóstym roku pontyfikatu wdał się w konflikt z klerem Seleucji-Ktezyfonu - został oskarżony o nielegelne przejęcie kontroli nad szkołą. Wedle listu napisanego przez kierownika, nauczycieli oraz "braci szkolnych", zarzuty postawiono kiedy patriarcha znajdował się przez rok na urlopie zdrowotnym – prawdopodobnie w monastyrze al-Wasit; po załagodzeniu sprawy powrócił na stolec patriarszy.
Był autorem wielu prac teologicznych, głównie komentarzy; wśród nich znajdowały się: "Księga Zarządców" (syr. Ktābā d-esṭraṭige), komentarze do dzieł teologa Grzegorza z Nazianzusu, komentarz na temat pracy dotyczącej dialektyki (najpewniej jednej z ksiąg "Organona" Arystotelesa), homilia dla męcznnika Zachego oraz "Homilie Egzegetyczne" (syr. Memre puššāqāye). Żadne z dzieł nie zachowało się dla potomności.
Grzegorz bar Hebraeus w następujący sposób opisuje pontyfikat Aby w "Kronice Eklezjastycznej":
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 641 Kategoria:Zmarli w 751 Kategoria:Biskupi Kościoła Wschodu Kategoria:Patriarchowie Kościoła Wschodu Kategoria:Ludzie związani z kalifatem Umajjadów