Stanisław Cebrat (ur. 28 listopada 1945 w Kamienniku, zm. 26 września 2020) – polski biolog, specjalizujący się w genetyce, nauczyciel akademicki.
Życiorys Studia wyższe ukończył na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując w 1968 roku tytuł magistra biochemiiPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 2 (59), luty 2001, s. 13.. W tym samym roku podjął studia doktoranckie w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, które ukończył w 1971 roku otrzymując stopień doktora nauk przyrodniczych po przedstawieniu pracy pt. Izolacja wysokocząsteczkowego DNA z krętków i próby transformacji w obrębie Treponema. W 2001 uzyskał tytuł profesora nauk biologicznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 stycznia 2001 r. o nadaniu tytułu naukowego profesora ().. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora kontynuował pracę w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN zajmując się genetyczną i molekularną charakterystyką plazmidów.
Od 1979 roku swoją działalność naukową oraz dydaktyczną związał z Instytutem Mikrobiologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk biologicznych uzyskał w 1999 roku na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy pt. Analiza właściwości kodujących genomów. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Wrocławskiego został mianowany w 2000 roku. Rok później uzyskał tytuł profesora nauk biologicznych.
W Instytucie Mikrobiologii UWr stworzył pracownię bioinformatyczną. Po powstaniu Wydziału Biotechnologii UWr w 2006 roku po podziale Wydziału Nauk Przyrodniczych został kierownikiem nowo utworzonego w miejsce Instytutu Mikrobiologii, Zakładu Genomiki. Był także członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1990–1994 zasiadał w Radzie Miejskiej we Wrocławiu I kadencji, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zdrowia Rady Miejskiej i Sejmiku Samorządowego Województwa Wrocławskiego. Zorganizował wówczas Wrocławską Szkołę AIDS.
Był członkiem Rady Społecznej przy Arcybiskupie Metropolicie Wrocławskim.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania dotyczyły przede wszystkim zmienności genetycznej bakterii warunkowanej przez plazmidy. Zajmował się analizą genomów i ich strukturą w aspekcie ewolucyjnym oraz dynamiką populacji. Jego dorobek naukowy z tego zakresu liczy ponad 120 prac, ponad 30 publikacji elektronicznych oraz około 150 wykładów konferencyjnych. Poczynając od 1990 roku, prace te były publikowane w czasopismach naukowych takich jak: „Microbial & Comparative Genomics”, „Nucleic Acid Research”, „Genome Research” czy „International Journal of Modern Physics”.
Naprotechnologia Był przeciwnikiem metody zapłodnienia in vitroFranciszek Orliński – Ksiądz o in vitro: "Niegodziwe, dzieci chore, z wadami genetycznym". Sprawdzamy lekarzy, na których się powołuje oraz zwolennikiem i propagatorem naprotechnologii.
Przypisy
Bibliografia Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 2 (59), luty 2001, s. 13.
Kategoria:Polscy biolodzy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Biologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polscy radni rad gmin Kategoria:Polscy biolodzy XX wieku