Kanonierki typu Medina – 12 nietypowych kanonierek typu Rendel zbudowanych dla brytyjskiej Royal Navy w latach 1876–1877. W odróżnieniu od większości innych kanonierek tej klasy, typ Medina wyposażono w maszty. Wszystkie 12 kanonierek zbudowano w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, a ich nazwy pochodziły od nazw rzek. Z powodu nietypowego wyglądu i proporcji okręty te określano jako „najbardziej groteskowe okręty, jakie kiedykolwiek zbudowano”.
Opis konstrukcji Kanonierki typu Medina miały 110 stóp długości, 34 stopy szerokości oraz 9 stóp i sześć cali zanurzenia (33,5 × 10,4 × 2,9 m).
Okręty miały konstrukcję całkowicie żelazną, napęd zapewniała im dwucylindrowa maszyna parowa o mocy 60 NHP (230 kW), która dawała im maksymalną prędkość 9½ węzła, dodatkowo zostały wyposażone w trzy maszty z ożaglowaniem barkentyny. W późniejszym czasie usunięto z nich całe ożaglowanie, a trzy maszty zostały zastąpione dwoma prostymi masztami bez żagli.
Początkowo okręty uzbrojone były w armaty ładowane odprzodowo, w późniejszym czasie przezbrojono je w ładowane odtylcowo armaty 4,7-calowe.
Lista okrętów „Medina” „Medway” „Sabrina” „Spey” „Tay” „Tees” „Dee” „Don” „Esk” „Slaney” „Trent” „Tweed”
Bibliografia
Medina