Aleksander Jan Janisz (ur. 2 marca 1896 we Lwowie, zm. 1940 w Kalininie) – nadkomisarz Policji Państwowej i major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się we Lwowie, w rodzinie Jana i Anny z Bojków. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 90.
Z dniem 1 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1918, zaliczony do rezerwy, powołany do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony do 14 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 26 z 8 marca 1919, poz. 838, 841.. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Następnie pełnił służbę w 63 pułku piechoty w Toruniu oraz 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisku oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 15 pułku piechoty w Dęblinie. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930–1932. W marcu 1932, nie ukończywszy kursu, został przeniesiony do 1 batalionu strzelców w Chojnicach. 30 czerwca 1936 został przeniesiony do rezerwy. Od 1 lipca 1936, w randze nadkomisarza, pełnił obowiązki dowódcy kompanii w Normalnej Szkole Fachowej dla Szeregowych Policji Państwowej w Mostach Wielkich. Od czerwca 1937 do września 1939 komendant powiatowy Policji w Chojnicach.
Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 75. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Pochowany w Miednoje.
4 października 2007 minister spraw wewnętrznych i administracji Władysław Stasiak mianował go pośmiertnie na stopień podinspektora Policji PaństwowejDecyzja Nr 89 ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 4 października 2007 nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MSWiA.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – 1921 Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921Na podstawie fotografii . Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Funkcjonariusze Policji Państwowej zamordowani w Kalininie Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Chojnicami Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Nadkomisarze Policji Państwowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Piechoty Ziemi Kujawskiej Kategoria:Oficerowie 63 Toruńskiego Pułku Piechoty Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1940