Agnieszka Pilchowa (także Agnieszka Pilch), znana jako Agni P. (ur. 16 grudnia 1888 w przysiółku Zarubek Polskiej Ostrawy (obecnie Śląska Ostrawa, część Ostrawy), zm. 21 listopada 1944 w Ravensbrücku) – polska jasnowidzka, bioenergoterapeutka i zielarka.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Była Polką urodzoną w rodzinie Wysockich, nieopodal historycznej granicy śląsko-morawskiej, w czeskojęzycznej części Śląska Cieszyńskiego. W domu posługiwano się językiem czeskim. Uczęszczała do czeskiej szkoły. Domniemane zdolności Agnieszki Pilchowej miały być zauważone jeszcze w dzieciństwie. Jako dziecko rzekomo popadała w odmienne stany świadomości, w których odwiedzała nieznane jej miejsca, dalekie kraje i rozmawiała z ludźmi, których nigdy nie spotkała wcześniej. „Ze zdolnościami jasnowidzenia, jakie posiadam, przyszłam na świat” (Pilchowa 1930: 73).

Kiedy Agnieszka była dzieckiem, jej matka wyszła za mąż po raz drugi. Z ojczymem łączyły ją trudne relacje. Dziewczyna chciała zostać zakonnicą. Zmieniła jednak zdanie około osiemnastego roku życia, gdy trafiła w kręgi spirytystów ziemi cieszyńskiej. Ze względu na domniemane zdolności jasnowidzenia, prawdopodobnie powodowani zazdrością spirytyści wykluczyli ją ze swojego środowiska.

Okres międzywojenny W wieku 21 lat została zmuszona do poślubienia jednego z kolegów swojego brataPamiętniki jasnowidzącej z wędrówki życiowej poprzez wieki, Wydawnictwo „Hejnał”, Wisła 1930..

W trzecim roku małżeństwa zaczęła leczyć. Pierwszymi pacjentami były chore dzieci z sąsiedztwa, które miała uzdrowić głaskami. Po czterech lata współżycia małżeńskiego odeszła od męża i z dwójką dzieci przeniosła się do matki. Formalne unieważnienie małżeństwa nastąpiło w 1917 roku. Jako powód unieważnienia Agni P. podała m.in. gwałt i przemocWładysława Magiera, Cieszyński Szlak Kobiet, SKKK Cieszyn, Kongres Polaków w Republice Czeskiej 2011 s. 29.. W swoich pamiętnikach pisze:

W 1920 roku opuściła Czechosłowację. Zamieszkała po drugiej stronie granicy, w Wiśle, w której poznała przyszłego męża, kierownika szkoły w Pszczynie, Jana Pilcha. W swoich pamiętnikach Jan Pilch pisze:

Sława Agnieszki Pilchowej spowodowała, że w 1919 roku zaproszona została do Pragi. Prezydent Czechosłowacji, Tomáš Masaryk, oraz jego córka Alicja, mieli zaproponować jej stały pobyt na HradczanachJ. Chobot, Nowoczesny ruch spirytualistyczny, Książnica, 1937, s. 161.. Ponieważ twierdziła, że duch opiekuńczy objawiony w postaci gołębia wyznaczył jej miejsce do życia w Wiśle, odmówiła. Tam wyszła za mąż i w latach 30. zamieszkała wraz z rodziną w nowo wybudowanej willi „Sfinks” pod szczytem Jarzębatej. Nazwa willi nawiązuje do prac związanych z Egiptem mieszkającego w pobliżu Juliana OchorowiczaJasnowidząca z Wisły, „Czwarty Wymiar”, grudzień 2008, s. 2.. W Sfinksie mieściła się także redakcja popularnego miesięcznika „Hejnał” wydawanego początkowo przez Jana Hadynę, a później przez Jana Pilcha. Do „Hejnału” pisywała Pilchowa, jej mąż i córka Janka Pilchówna, a syn Stanisław Kurletto ilustrował miesięcznik. Ponieważ Agnieszka Pilchowa nie mówiła dobrze po polsku, korektą jej tekstów i odpisywaniem na listy czytelników zajmowała się córka Janka, a także mieszkająca po sąsiedzku Kazimiera Chobot. „Sfinks” był domem otwartym, do którego ludzie przychodzili po porady. Jan Pilch pisze:

Kazimiera Chobot dodaje:

W czasie II wojny światowej redakcja „Hejnału” została zlikwidowana przez Niemców, a dorobek literacki zniszczony. Po śmierci Jana Pilcha w 1976 „Sfinks” został sprzedany przez najstarszą córkę Annę miejscowym zakładom przemysłowym na dom wypoczynkowy.

Sława Agnieszki Pilchowej, Agni P., jako jasnowidzącej, uzdrowicielki i zielarki zaczęła się rozwijać w latach 20. XX wieku. Była gościem prezydenta Ignacego Mościckiego oraz odwiedzała Józefa Piłsudskiego w Belwederze. Jej nazwisko stało się znane także dzięki audycjom radiowym prowadzonym przez Zofię KossakS. Hadyna, Przez okna czasu, Instytut Ekologii i Zdrowia, Kraków 1993, s. 13.. Stanisław Hadyna w swojej książce Przez okna czasu przypisuje Agni P. autorstwo słynnej przepowiedni z Tęgoborzy opublikowanej w marcu 1939 roku w „Ilustrowanym Kurierze Codziennym”. Zawarta w niej przepowiednia losów II wojny światowej oraz wyboru Polaka na papieża wywołała sensację i cytowana była w wielu mediach, a w tym w filmie Leonarda Buczkowskiego Zakazane piosenki (1946). Drukiem ukazały się też książki autorstwa Agni P. Życie na ziemi i w zaświecie, czyli wędrówka dusz, Zmora, Umarli mówią, Spojrzenie w przyszłość, Pamiętniki Jasnowidzącej i Jasnowidzenie.

II wojna światowa i śmierć W 1943, na skutek denuncjacji, Agnieszka Pilchowa została aresztowana przez Gestapo wraz z mężem i córką Janiną. 24 grudnia 1943 Agnieszka i Jan Pilch przewiezieni zostali do obozu śledczego w MysłowicachJózef Dzwonek, Wisła w jarzmie hitlerowskim 1939–1945, KM ZBoWiD, Wisła 1988, s. 26., a stamtąd w kwietniu 1944 Agni P. trafiła do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, a Jan Pilch do obozu Sachsenhausen (KL). W Ravensbrück Agni P. spotkała się z więzioną tam również córką Janką, literatką i poetką zamieszkałą po wojnie na stałe w Brazylii. W 1944 Janka Pilchówna pisze w obozie Ravensbrück:

Agnieszka Pilchowa została rozstrzelana w obozie koncentracyjnym Ravensbrück 21 listopada 1944 roku.

Upamiętnienie W 2013 została uhonorowana lampą ufundowaną przez rodzinę oraz przyjaciół umieszczoną na Uliczce Cieszyńskich Kobiet.

Wybrane publikacje Życie na ziemi i w zaświecie czyli wędrówka dusz (1926) Pamiętniki jasnowidzącej z wędrówki życiowej poprzez wieki (1930) Tajemnice spirytyzmu: sztuka wywoływania duchów (1931) Zmora – powieść okultystyczna (1932) Spojrzenie w Przyszłość (1933) Umarli mówią – powieść (1933)

Zobacz też przepowiednia z Tęgoborzy

Przypisy

Bibliografia Władysława Magiera, Cieszyński szlak kobiet, SKKK w Ciesznie, 2011. Józef Chobot, Nowoczesny ruch spirytualistyczny, Książnica Wiedzy Duchowej, 1937. Stanisław Hadyna, Przez okna czasu, Instytut Ekologii i Zdrowia, Kraków 1993. Józef Golec, Stefania Bojda Słownik Biograficzny Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1993.

Linki zewnętrzne „Jasnowidząca z Wisły” – cykl opowiadań https://web.archive.org/web/20120521154037/http://jarzebina.com/pl/index.php/kategoria/jasnowidzaca-z-wisly-2/ Duchy Agni Pilch Artur Pałyga | 16.05.2007 48) Supernowa https://web.archive.org/web/20101221204724/http://super-nowa.pl/art.php?i=1813 Agni – historia warta przypomnienia https://web.archive.org/web/20160305210829/http://www.sucha.cz/rservice.php?akce=tisk&cisloclanku=2011040005 „Córki ognia” Czwarty Wymiar | Piątek, 1 października 2010 http://media.wp.pl/kat,1022957,wid,12709141,wiadomosc.html?ticaid=1e18a Gęsikowska Kamila (2013). Doświadczenie postrzegania pozazmysłowego – przypadek Agni Pilch. W: A. Dębska-Kossakowska, P. Paszek, L. Zwierzyński (red.), Zanikanie i istnienie niepełne: w labiryntach romantycznej i współczesnej podmiotowości (S. 129-143). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego Publikacje Agnieszki Pilchowej w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrawie Kategoria:Ludzie związani z Wisłą Kategoria:Ofiary KL Ravensbrück Kategoria:Polscy jasnowidze Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Polscy bioenergoterapeuci Kategoria:Polscy zielarze