Engelbert Humperdinck, właśc. Arnold George Dorsey (ur. 2 maja 1936 w Ćennaj) – brytyjski piosenkarz, znany przede wszystkim z przebojów: „Release Me”, „The Last Waltz”, „After the Lovin'” i „A Man Without Love”, a także prowadzenia programu telewizyjnego The Engelbert Humperdinck Show. W ciągu kariery wydał ponad 140 mln płyt, zdobył ponad 60 złotych płyt i ponad 30 platynowych.

Rodzina i edukacja Rodzina przeniosła się do Anglii gdy miał dziesięć lat. Wychował się w Leicester razem z dziesięciorgiem rodzeństwa. Jego ojciec, Marvin Dorsey, był oficerem w armii brytyjskiej, pochodzenia walijskiego, a matka Olive była śpiewaczką i skrzypaczką, pochodzenia niemieckiego.

Kariera Zainteresował się muzyką w wieku 11 lat, kiedy rozpoczął grę na saksofonie. Na początku lat 50. zaczął śpiewać w nocnych klubach Leicester. Jego idolem muzycznym był Nat King Cole. W latach 50. zachorował na gruźlicę. Odbył też służbę wojskową w RFN. Przełomem w karierze okazała się współpraca z menedżerem Gordonem Millsem i kontrakt z brytyjską wytwórnią fonograficzną Decca Records. Mills, który został menedżerem także Toma Jonesa, wybrał dla obu sceniczne pseudonimy i określił ich sceniczny image: Engelbert został lirycznym balladzistą (crooner), a Jones – rockmanem. thumb|Humperdinck (1969) W lipcu 1966 reprezentował Anglię podczas corocznego festiwalu piosenki Knokke w Belgii. W listopadzie tego samego roku wystąpił na scenie w Mechelen. Pojawił się też na belgijskiej liście przebojów z utworem „Dommage, Dommage”, a teledysk do piosenki został nagrany w porcie w Zeebrugge. W połowie lat 60. nawiązał współpracę z autorem tekstów Bertem Kaempfertem, z którym napisał trzy utwory: „Spanish Eyes”, „Strangers in the Night” i „Wonderland by Night”. Kiedy zdał sobie sprawę z potencjału „Strangers in the Night”, to skonsultował się z Gordonem Millsem, czy piosenka mogłaby zostać wydana jako singiel, lecz menedżer odmówił, po czym utwór został wydany przez Franka Sinatrę i stał się międzynarodowym przebojemEngletbert Humperdinck interview on the Chris Evans Breakfast Show, BBC Radio 2, broadcast 11 May 2012..

W 1967 nagrał balladowy singiel „Release Me”, który wydał pod pseudonimem Engelbert Humperdinck. Piosenka przyniosła mu wielką popularność i stała się przebojem; cieszyła się powodzeniem zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych.

W 1968 z singlem „A Man Without Love” dotarł do drugiego miejsca na brytyjskiej liście przebojów, a z albumem o tym samym tytule zajął trzecie miejsce na liście najlepiej sprzedających się albumów Pod koniec lat 60. lista piosenek Humperdincka zawierała m.in. utwory: „Am I That Easy to Forget”, „A Man Without Love”, „Les Bicyclettes de Belsize”, „The Way It Used To Be”, „I’m A Better Man” i „Winter World of Love”. Nagrał też albumy, które przyniosły mu sławę: Release Me, The Last Waltz, A Man Without Love oraz Engelbert Humperdinck. Tworzył sprzedające się w milionach egzemplarzy przeboje z romantycznymi piosenkami.

Prowadził własny program telewizyjny The Engelbert Humperdinck Show (1969-1970).. W latach 1970-1973 emitowano program The Young Generation Show, w którym tytułowa grupa taneczna występowała u boku Humperdincka.

W drugiej połowie lat 60. rozpoczął budowanie swojej kariery w USA. Został zaproszony przez Deana Martina do koncertowania w legendarnym hotelu Riviera w Las Vegas, w którym występował regularnie przez kolejne dekady. Zdobył popularność w amerykańskich stacjach radiowych i na listach przebojów, zyskując przydomek Króla Romansu albo Króla Serc. W latach 60. i 70. regularnie koncertował w USA i na świecie. Jego występy były znane z wysokiej jakości produkcji i bezpośredniego kontaktu z publicznością, a także były nacechowane niespotykaną dotychczas ekstrawagancją, która nałożyła w konsekwencji analogiczne wymagania producentom takich spektakli w różnych klubach na całym świecie. W 1992 powiedział: „Nie chcę dawać ludziom tego, co już widzieli. Traktuję bardzo poważnie moją rolę na estradzie. Chcę dać iskrę, której ludzie się nie spodziewają, i wielkiego kopa komuś, kto mówi: »Nie wiedziałem, że to można zrobić!«”. Jego kariera w USA związana była ze sceniczną współpracą i przyjaźnią z legendami światowej muzyki, takimi jak Jimi Hendrix, Elvis Presley czy Dean Martin. thumb|Humperdinck (2008) Na początku lat 70. wylansował przeboje: „We Made It Happen”, „Sweetheart”, „Another Time, Another Place” czy „Too Beautiful To Last”. Za wydany w 1976 album pt. After the Lovin otrzymał nominację do nagród Grammy. W latach 80. regularnie wydawał kolejne płyty i dawał setki koncertów. W 1986 nagrał piosenkę „Portofino”, która szybko stała się przebojem. W 1989 otrzymał swoją gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles.

Liczba jego występów na żywo w szczytowym okresie kariery przekraczała 300 rocznie. Od tego czasu koncertuje regularnie na całym świecie.

W 1976 zakupił słynną posiadłość Pink Palace na Sunset Boulevard, która wcześniej należała do Jayne Mansfield.

Występował w filmach i serialach, takich jak: Ali Baba and the 40 Thieves: Ballet Film (1990), Even Angels Fall (1991), Sherlock Holmes and the Leading Lady (1991), Friends Are Forever: Tales of The Princess (2001), Grace i Frankie (2015-2022), The Love Boat (1983-1984), Fantasy Island (1984), Hotel (1984) i The Jeffersons (1985).

Jego piosenki zostały wykorzystane w filmach, serialach i grach, takich jak m.in. Game Night, Moon Knight, Bullet Train czy You Were Never Here. W filmie Beavis i Butt-head zaliczają Amerykę zaśpiewał utwór „Lesbian Seagulls”.

W 2012 reprezentował Wielką Brytanię z utworem „Love Will Set You Free” w 57. Konkursie Piosenki Eurowizji w Baku, w którym zajął przedostatnie, 25. miejsce w finale. W 2024 wyruszył w pożegnalną trasę koncertową The Last Waltz Tour. W lipcu 2026 wyda kolejny album.

Z żoną Patricią (zm. 2021) ma trzech synów i córkęhttps://www.closerweekly.com/posts/engelbert-humperdincks-4-kids-meet-the-singers-children/. Udziela się w różnych fundacjach charytatywnych.

Dyskografia

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona artysty ̺

Engelbert Humperdinck w bazie Rate Your Music

Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Amerykańscy wokaliści popowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści rockowi Kategoria:Muzycy szlagierowi Kategoria:Reprezentanci Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Ludzie związani z Beverly Hills