1 Pułk Ułanów – polski pułk kawalerii wchodzący w skład 5 Dywizji Strzelców Polskich i biorący udział w walkach z bolszewikami na Syberii.
Historia Po wyparciu przez oddziały Białej Armii adm. Kołczaka oddziałów Armii Czerwonej z Syberii, przebywający tam polscy żołnierze przystąpili do organizacji polskich oddziałów. Jednym z nich był oddział kawalerii. W sztabie Armii polskiej we Francji określano go jako II dywizjon 2 Pułku Szwoleżerów. W grudniu 1918 roku otrzymał nazwę 1 Pułku Ułanów.
Pułk w składzie 3 szwadronów wszedł w skład utworzonej 5 Dywizji Syberyjskiej, spełniając zadanie kawalerii dywizyjnej. Podlegał bezpośrednio pod dowództwo dywizji.
Po utworzeniu pułk brał udział w walkach w osłonie linii kolei transsyberyjskiej, przy czym działał pojedynczymi szwadronami. Brały one udział w walkach w rejonie Nowomikołajewska i Krasnojarska.
W dniu 10 stycznia 1920 roku w związku z kapitulacją 5 Dywizji Strzelców Polskich w stacji Klukwiennaja pułk przestał istnieć. Przy czym cześć żołnierzy pod dowództwem zastępcy dowódcy pułku mjr Anatola Jezierskiego, nie złożyła broni i przedarła się na teren Chin.
Kadra pułku dowódca pułku – ppłk Konrad Piekarski (1918-1920) naczelny lekarz – Stanisław Goławski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Interwencja Sprzymierzonych w rosyjskiej wojnie domowej 1917–1921 Kategoria:Polskie pułki ułanów Kategoria:Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920 Kategoria:Zagraniczne formacje wojskowe rosyjskiej wojny domowej Kategoria:Oddziały 5 Dywizji Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)