Józef Niemirycz herbu Klamry (ur. ok. 1740, zm. 18 czerwca 1802 w WarszawieKsięga metrykalna z lat 1774-1812 z parafii św. Andrzeja w Warszawie. Archiwum Archidiecezjalne w Warszawie, strona 464, akt zgonu z 18 czerwca 1802 roku) – podstoli stężycki w latach 1780–1793, cześnik stężycki w latach 1778–1780, poseł województwa sandomierskiego na Sejm Czteroletni w 1790.
Komornik graniczny wiślicki, był elektorem z województwa sandomierskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Był członkiem konfederacji radomskiej (1767)Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, t. I, Warszawa 1900, s. 390. 30 maja 1789 został komisarzem Sejmu Czteroletniego z powiatu radomskiego województwa sandomierskiego do szacowania intrat dóbr ziemskich. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 majaŁukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272.. W 1790 był członkiem Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej dla powiatu radomskiego województwa sandomierskiego. Był konsyliarzem województwa sandomierskiego w konfederacji targowickiej. W maju 1793 wyznaczony przez konfederację targowicką do sądów ultimae instantiaePrzydanie Osob do Sądu Ultimae Instantiae Prowincyi Koronney [Inc.:] Konfederacya Generalna Koronna. Troskliwa o wewnętrzną sprawiedliwość... [Expl.:] ...lecz powierzonego Urzędowania dopełniać obowiązani będą. Dan w Grodnie na Sessyi Konfederacyi Generalney Koronney, Dnia jedenastego Maja Tysiąc Siedemset Dziewięćdziesiąt Trzeciego Roku. [...].
19 maja 1790 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaStanisław Łoza, Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława 1765 - 1813, Warszawa 1925, s. 84.
Życiorys Był synem Augusta Niemirycza, kasztelana połanieckiego, i Barbary Łajszczewskiej, córki Mikołaja Łaściszewskiego vel. Łajszczewskiego. Był wnukiem Władysława Niemirycza, kasztelana połanieckiego. W 1792, po długim procesie, przejął w posiadanie i używanie dobra Dolecko, fortunę rodu Łajszczewskich.
W 1794 mieszkał z rodziną w Staropolu (obecnie przysiółek Starego Łajszczewa). Jego żoną była Franciszka z Błociszewskich, córka generała Tadeusza Błociszewskiego.
Miał czterech synów: Leopolda Tadeusza, Ignacego, Antoniego i Wincentego oraz córki Agnieszkę, Wiktorię i Teodozję.
Wspólnie z żoną ufundował kościół w Jeruzalu.
Przypisy
Bibliografia
Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy., Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Gradowska, Kórnik 1993.
Minakowski – wielcy
Kategoria:Cześnicy stężyccy Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Elektorzy Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Komisarze Komisji Porządkowych Cywilno-Wojskowych (województwo sandomierskie) Kategoria:Komisarze Sejmu Czteroletniego do wyznaczenia intrat dóbr ziemskich w 1789 (powiat radomski) Kategoria:Komornicy graniczni wiśliccy Kategoria:Konfederaci radomscy Kategoria:Konsyliarze konfederacji targowickiej (województwo sandomierskie) Józef Kategoria:Podstolowie stężyccy Kategoria:Posłowie Sejmu Czteroletniego (1790–1792) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Urzędnicy sądów ulitimae instantiae konfederacji targowickiej Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1802