Zygmunt Łomny (ur. 30 maja 1930 w Jezierzanach, zm. 22 lipca 2024) – polski pedagog, specjalizujący się w pedagogice ogólnej, wykładowca i nauczyciel akademicki na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu.

Życiorys Urodził się w 1930 roku w Jezierzanach na Podolu w rodzinie chłopskiej. II wojna światowa uniemożliwiła mu podjęcie normalnej edukacji. Po jej zakończeniu przeniósł się z rodziną na Górny Śląsk. W 1950 roku pomyślnie zdał egzamin maturalny w liceum ogólnokształcącym w Kietrzu. Następnie studiował polonistykę na Wyższej Szkole Pedagogicznej we Wrocławiu. Po jej ukończeniu przez trzy lata pracował w Carolinum w Nysie jako kierownik internatu. W 1956 roku został skierowany na studia drugiego stopnia na Uniwersytet Warszawski, po których ukończeniu na stałe zamieszkał w Opolu, zatrudniając się w Liceum PedagogicznymS. Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia, Opole 2004, s. 154..

Związki Zygmunta Łomnego z opolską Wyższą Szkołą Pedagogiczną zaczęły się w 1960 roku, podczas gdy został asystentem w Katedrze Pedagogiki. Trzy lata później w 1963 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie pedagogiki na podstawie pracy: Zainteresowania szkolne opolskiej młodzieży licealnej, napisanej pod kierunkiem prof. Jana Konopnickiego. Wkrótce potem rektor WSP w Opolu prof. Jerzy Słupecki mianował go pełnomocnikiem rektora ds. wychowawczych.

W grudniu 1968 roku wyjechał do pracy do Francji na Uniwersytet w Tuluzie jako nauczyciel języka polskiego i kultury polskiej. Wrócił stamtąd do Opola po trzech latach, a w 1972 roku został mianowany docentem. Następnie pełnił kolejno funkcję: wicedyrektora Instytutu Pedagogiki WSP, prodziekana Wydziału Filologiczno-Historycznego WSP przez dwie kadencje oraz dyrektora Instytutu Pedagogiki. W latach 1984–1990 był prorektorem ds. studenckich.

Zygmunt Łomny miał duże zasługi w utworzeniu nowych kierunków pedagogicznych. Był twórcą uczelnianej pracowni nowych technik nauczaniaS. Nicieja, op. cit., s. 155.. Był także prezesem Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Od lat 90. XX wieku pracował także w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji w Opolu, gdzie był pełniącym obowiązki kierownika Katedry Pedagogiki Ogólnej i Badań Edukacyjnych na Wydziale Pedagogicznym. Przez wiele lat był też członkiem Zespołu Pedagogiki Pracy Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN.

Pochowany 25 lipca 2024 na cmentarzu komunalnym w Opolu (kwatera 1B-9-19_20).

Publikacje Do ważniejszych prac napisanych przez Zygmunta Łomnego należąNa podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie [on-line] [dostęp: 25.02.2012]: Szkolne zainteresowania opolskiej młodzieży licealnej, wyd. Śląsk, Katowice 1965. Kolonia letnia z douczaniem. Eksperyment pedagogiczny, wyd. IŚ, Opole 1968. Motywy wyboru zawodu nauczycielskiego, wyd. WSP w Opolu, Opole 1980. Humanizacja pracy w przedsiębiorstwie przemysłowym, wyd. WSP w Opolu, Opole 1988, współautor: Irena Gniazdowska. Człowiek i edukacja wobec przemian globalnych, wyd. UO, Opole 1995. Budowa zaufania międzynarodowego celem edukacji globalnej. O pokojowy start ludzkości w XXI wiek, wyd. UO, Opole 1996.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka Honorowa „Zasłużonemu Opolszczyźnie” Odznaka Zasłużony dla Miasta Opola

Przypisy

Bibliografia

Nicieja, S., Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia, Opole 2004.

Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Pedagogicznej we Wrocławiu Kategoria:Ludzie związani z Kietrzem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową „Zasłużonemu Opolszczyźnie” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Opolu Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2024