Dębów – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Gać. Ma status sołectwa.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.

Wieś szlachecka Dembow, własność Konstantego Korniakta, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Integralne części wsi +Integralne części wsi Dębów SIMC Nazwa Rodzaj 0602667 Jaworznik część wsi0602673 Wojciechówka część wsi

Historia Nazwa pochodzi od dębów, które tu rosły przed setkami lat. Pierwsza wzmianka historyczna o miejscowości pochodzi z 1394 roku. Nazwa osady wymieniana była w przywileju wydanym przez Jana z Tarnowa na rzecz parafii przeworskiej.

W XV wieku właścicielami wsi byli Derszniacy. W 1494 roku właścicielem został Tomasz, wójt z Grodziska.

W 1515 roku wieś była wzmiankowana w regestrach poborowych jako Dąmbov i była podzielona na dwie części: o powierzchni 4 łanów (własność Mikołaja) i o powierzchni 5 łanów (własność Jana)Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część I-sza. Ziemie Ruskie, Ruś Czerwona (s. 136) (łac.) [dostęp 2025-10-20]. W 1589 roku wieś była wzmiankowana jako Dembow i była podzielona na dwie części: mniejszą o powierzchni 3 łany (własność Konstantego Korniakta) i mniejszą o powierzchni 7 łanów (własność Marcina Dębowskiego)Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część I-sza. Ziemie Ruskie, Ruś Czerwona (s. 12) (łac.) [dostęp 2025-10-20].

W 1628 roku wieś była wzmiankowana jako Dembow i była podzielona na dwie części: mniejszą o powierzchni 3 łany (własność Karola Franciszka Korniakta) i większą o powierzchni 7 łanów (własność Dembowskiego)Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 1. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (s. 55) (łac.) [Cytat: • Dembow: de laneis 3 per gr 30; hortulani in agris resistentes 3 per gr 6; de medio hortulano gr 3; de medietate tabernae gr 6; inquilini pecora habentes 3 per gr 8; a propinatione vini cremati gr 6..........4/27/0 • Dembow: de laneis 7 per gr 30; de medietate tabernae annualis gr 6; hortulani 4 liberi per gr 12; hortulani in agris residentes 4 cum medio per gr 6; inquilini pecora habentes 4 per gr 8; inquilini pauperes 7 per gr 2..........11/7/0]].

W 1651 roku wieś była wzmiankowana jako Dembow i była podzielona na dwie części: większą o powierzchni 7 łanów (własność Dembowskiego) i mniejszą o powierzchni 3 łany (własność Karola Franciszka Korniakta)Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 2. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (s. 34) (łac.) [Cytat: • Dembow G[e]n[er]osi Dembowski: de la neis 7 per gr 30, de medietate tabernae gr 6, hortulani liberi 4 per gr 12, hortulani in agris 4 cum medio per gr 6, inquilini cum pecore gr 8, inquilini pauperes 7 per gr 2.........11/[7/13½] • Sors altera Korniakt: de laneis 7 per gr 30, de medietate tabernae gr 6, hortulani liberi 4 per gr 12, hortulani in agris 4 cum medio per gr 6, inquilini cum pecore 4 per gr 8, inquilini pauperes 7 per gr 2..........11[7/13½]].

W 1658 roku wieś była wzmiankowana jako Dębów i była podzielona na dwie części: mniejszą o powierzchni 3 łany (własność Karola Franciszka Korniakta) i większą o powierzchni 7 łanów (własność Jakuba Dębowskiego)Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 3. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (s. 59) (łac.) [Cytat: • Dębów Korniakt: de laneis 3 per gr 30, hortulani in agris 3 per gr 6, de medio hortulano in agro gr 3, de medietate tabernae gr 6, inquilini cum pecore 3 per gr 8, a propinatione vini cremati gr 6..........4/27/0 • Dębów Dębowski: de laneis 7 per gr 30, de medietate tabernae gr 6, hortulani liberi 4 per gr 12, hortulani in agris 4 per gr 6, hortulanus in agro medius gr 3, inquilini cum pecore 4 per gr 8, inquilini pauperes 7 per gr 2..........11/7/0]].

W 1674 roku wieś była wzmiankowana jako Dembno i była podzielona na dwie części: mniejszą posiadającą 21 domów (własność Jakuba Dębowskiego) i większą posiadającą 24 domy (własność Kazimierza Ligęzy)Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 4. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (s. 17) (łac.) [Cytat: • Dembno: a curia fl. 5, a personis subditorum n[umer]o 21 facit [fl.] .........26/0 • Ibidem, sors g[e]n[er]osi Ligęza: a curia fl. 2, a personis subditorum n[umer]o 24 facit [fl.] .........26/0]].

W XVII wieku właścicielami byli Morscy, a w XVIII wieku Grocholscy. Pierwszym znanym właścicielem Dębowa z rodu Grocholskich był Bartłomiej. Po nim dziedziczył jego syn Walenty, który w 1739 roku spłacił brata Ignacego. Ostatnim Grocholskim w Dębowie był syn Walentego, Michał. W 1807 roku wdowa po Michale, Salomea z Daukszów Grocholska sprzedała Dębów Wojciechowi i Salomei z Kurowskich Wiśniewskim h. Prus. W 1849 roku właścicielką była Tekla Wiśniewska, córka Wojciecha i Salomei. Po jej śmierci wieś nabyli Lubomirscy.

W 1849 roku właścicielami domów w Dębowie byli: Tekla Wiśniewska, Zofia Śliwa, Szymon Hadlog, Antoni Kiełb, Walenty Głąb, Jakub Orzechowski, Sebastian Markowski, Walenty Markowski, Katarzyna Głąb, Marcin Birek, Mateusz Szworstek, Ignacy Pieniążek, Maciej Pieniążek, Kazimierz Śliwa, Wawrzyniec Śliwa, Wojciech Tworek, Walenty Jarosz, Katarzyna Markowicz, Szymon Ulanowski, Józef Nycz, Sebastian Fugiel, Marcin Jarosz, Wojciech Telega, Marcin Markowski, Jakub Markowski, Walenty Telega, Bartłomiej Węgrzyn, Teresa Suszina, Antoni Markowski, Jakub Grzybowski, Józef Głąb, Marcin Pieniążek, Michał Orzechowski, Sebastin Uberman, Jan Pionka, Antoni Uberman, Antoni Mozdan, Jakub Pienacz, Michał Uberman, Józef Dudek, Ignacy Markowski,Andrzej Osikowski, Jakub Uberman, Ignacy Telega, Walenty Wlaschka, Wojciech Pruchnicki, Józef Uberman, Rozalia Krupa, Sebastian Krupa, Antoni Szleg, Jakub Śliwa, Antoni Maryniak, Jakub Piątek, Marcin Jędrzejowski, Andrzej Piątek, Józef Telega, Józef Piątek, Tomasz Związek, Andrzej Telega, Wojciech Hupta, Michał Mazurek, Antoni Hendzlik, Jakub Pieniążek, Walenty Słysz, Antoni Piątek, Machał Szczepański.

Kościół

W 1981 roku zaadaptowano dawną szkołę na kaplicę. 16 czerwca 1983 roku została erygowana parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W 1989 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła, który 4 października 1992 roku kościół został poświęcony przez abpa Ignacego Tokarczuka. 21 września 2008 roku odbyła się konsekracja kościoła, której dokonał abp Józef Michalik.

Oświata

W 1868 roku rozpoczęła działalność 1-klasowa szkoła w Dębowie. W latach 90. XIX wieku zbudowano murowany budynek szkolny. W 1912 roku orzeczeniem c.k. Rady szkolnej krajowej szkoła stała się 2-klasowa, a do szkoły dobudowano drugą salę lekcyjną. W 1924 roku szkoła stała się 3-klasowa. Na początki lat 70. XX wieku rozpoczęto budowę nowej szkoły. 22 lipca 1976 roku oddano do użytku nowy budynek szkolny i przywrócono szkołę 8-klasową. 1 czerwca 1988 roku szkole nadano imię Tadeusza Kościuszki. W 1997 roku uruchomiono pracownię komputerową i rozpoczęto budowę sali gimnastycznej. W 1999 roku na mocy reformy oświaty utworzono 6-letnią szkołę podstawową i 3-letnie gimnazjum. W 2002 roku utworzono Zespół Szkół. W 2006 roku Zespół Szkół otrzymał imię Tadeusza Kościuszki i oddano do użytki salę gimnastyczną. W 2017 roku na mocy reformy oświaty przywrócono 8-letnią szkołę podstawową.

Osoby związane z miejscowością Stanisław Pieniążek

Przypisy BIP gminy, sołectwo GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 12.

Linki zewnętrzne

Mapa katastralna wsi Dembów z 1849 roku

Kategoria:Dębów (województwo podkarpackie) Kategoria:Wsie Korniaktów herbu Krucini Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Kategoria:Wsie w powiecie przeworskim