Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (ang. European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) – organ Unii Europejskiej o profilu ekonomicznym, będący następcą CEIOPS.
Członkowie Członkami są reprezentanci wszystkich właściwych krajowych organów nadzoru, każdy z prawem głosu. Polskę w Radzie Organów Nadzoru EIOPA (ang. Board of Supervisors) reprezentuje Komisja Nadzoru Finansowego. Ponadto w obradach uczestniczą (bez prawa głosu): Przewodniczący EIOPA (z prawem głosu) Przedstawiciel Komisji Europejskiej (bez prawa głosu) Przedstawiciel ESRB (bez prawa głosu) Przedstawiciel ESMA (bez prawa głosu) Przedstawiciel EBA (bez prawa głosu)
Przedstawiciele organów nadzoru krajów EFTA nie będący członkami Unii Europejskiej (bez prawa głosu)
Radzie BoS podlegają organizacyjnie i kompetencyjnie liczne struktury organizacyjne niższego poziomu, realizujące zadania wyznaczone przez BoS w ramach obowiązujących regulacji, tj.:
Komitety Sterujące (ang. Steering Committee)
Grupy Projektowe (ang. Project Group)
Sieci Ekspertów (ang. Network Experts)
Panele (ang. Panels), w tym Panel Mediacyjny (ang. Mediation Panel)
Inne grupy zadaniowe, w tym powoływane ad-hoc
Historia Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (ang. European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) jest europejskim urzędem nadzoru, stanowiącym, oprócz EBA i ESMA, jeden z elementów Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego. Podstawą prawna powołania i funkcjonowania EIOPA jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), rozporządzenie (UE) nr 1094/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych).
EIOPA zastąpiła Europejski Komitet Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (CEIOPS), powstały w 5 września 2003 w celu konwergencji praktyk nadzorczych poprzez wydawanie niewiążących wytycznych i rekomendacji oraz doradzanie Komisji Europejskiej w zakresie opracowywanych przez nią aktów prawnych. Jednym z głównych elementów reformy nadzoru finansowego w UE było powołanie trzech Europejskich Urzędów Nadzoru, nazywanych Europejskim Systemem Nadzoru Finansowego, w miejsce wcześniej funkcjonujących komitetów nadzorców europejskich (CEBS, CEIOPS, CESR), zwanych komitetami 3. poziomu procedury Lamfalussy’ego. Powołane w ich miejsce Europejskie Urzędy Nadzoru mają znacznie szerszy zakres zadań, a także uprawnień i kompetencji.
Cele Do podstawowych obowiązków EIOPA należy wspieranie stabilności i zaufania do systemu finansowego, przejrzystości rynków i produktów finansowych, a także ochrony ubezpieczających, członków pracowniczych programów emerytalnych i beneficjentów, monitorowanie i identyfikowanie trendów, potencjalnych zagrożeń i słabości wynikających z poziomu mikroostrożnościowego, ponad granicami i między sektorami. EIOPA dąży również do zapewnienia wysokiego, skutecznego i spójnego poziomu regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej oraz odmienny charakter instytucji finansowych. Jest również odpowiedzialna za wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi.
Struktura W skład Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych wchodzą: Rada Organów Nadzoru (ang. Board of Supervisors – BoS) Zarząd (ang. Management Board – MB) Przewodniczący (ang. Chairperson) Dyrektor Wykonawczy (ang. Executive Director) Komisja Odwoławcza (ang. Board of Appeal – BoA) – wspólna dla wszystkich trzech instytucji Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego.
Linki zewnętrzne Oficjalna witryna internetowa EIOPA Komisja Nadzoru Finansowego
Kategoria:Instytucje Unii Europejskiej Kategoria:Ubezpieczenia