Ádám Mányoki (ur. 1673, zm. 6 sierpnia 1757 w Dreźnie) – węgierski malarz, portrecista.
Życiorys Był synem pastora, uczył się w Hamburgu i Hanowerze u portrecisty Adama Scheitza. Był aktywny w Niemczech, Holandii, Polsce i na Węgrzech na dworze Franciszka II Rakoczego. W 1724 osiedlił się na Węgrzech, jednak w 1732 wyjechał do Niemiec i ostatnie lata życia spędził w Dreźnie na dworze Augusta III.
Mányoki zajmował się niemal wyłącznie tworzeniem portretów, wypracował własny, indywidualny styl oparty na wzorcach francuskich i niemieckich. Obecnie uważany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy działających w środkowej Europie w I połowie XVIII wieku.
Wybrane prace W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się kilkanaście obrazów artysty, m.in.: Portret Marianny z Bielińskich Denhoffowej, Portret Elżbiety z Lubomirskich Rybińskiej, żony Jakuba Zygmunta, wojewody chełmińskiego, Portret Anny Cosel, ok. 1713, Portret Jana Szembeka, kanclerza wielkiego koronnego, Portret Anny Orzelskiej, Portret hrabiny Łubieńskiej, Portret Jana Szembeka, kanclerza wielkiego koronnego, 1731.
Bibliografia
Kategoria:Węgierscy malarze Kategoria:Malarze nadworni Kategoria:Urodzeni w 1673 Kategoria:Zmarli w 1757