Witold Ryszard Hedinger (ur. 3 kwietnia 1876 w Poznaniu, zm. 10 lutego 1932 tamże) – polski inżynier, przemysłowiec, działacz społeczny i gospodarczy, konsul honorowy Szwecji, radny i przewodniczący Rady Miejskiej Poznania, senator II kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.

Życiorys thumb|left|Delegacja radnych Paryża podczas zwiedzania Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu. Witold Hedinger trzeci od prawej (1930) thumb|Pogrzeb Witolda Hedingera (1932) W 1896 uzyskał świadectwo dojrzałości w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w PoznaniuKronika Miasta Poznania, R. 10, nr 1 (31 marca 1932), s. 144.Wielkopolanin, R. 14, nr 62 (14 marca 1896), s. 3.. Ukończył studia na Politechnice w Charlottenburgu z dyplomem inżyniera.

W 1908 został członkiem zarządu Korporacji Kupców ChrześcijańskichKronika Miasta Poznania, R. 18, nr 2 (grudzień 1945), s. 69. W 1911 był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Ludoznawczego. Podczas pełnił funkcję sekretarza Polskiego Komitetu Wyborczego na miasto Poznań. Był skarbnikiem i członkiem zarządu Towarzystwa Czytelni Ludowych. Należał, obok Ksawerego Zakrzewskiego i Stefana Michalskiego, do grona twórców Biblioteki i Czytelni im. KraszewskiegoGazeta Bydgoska, R. 11, nr 34 (12 lutego 1932), s. 2..

22 października 1903 wykupił założone krótko po wojnie prusko-francuskiej przez Leona Kieslinga przedsiębiorstwo blacharskie. Półtora roku później w działalność firmy zaangażował się jego brat Stanisław. Hedingerowie zmagali się w tamtym czasie z prześladowaniami ze strony niemieckich władz zaborczych. 1 stycznia 1919 przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na W.‎ ‎&‎ ‎St.‎ ‎Hedinger. W 1928 zakład zatrudniał ponad 200 pracowników fizycznych i 20 umysłowych. Obrót wynosił 3 miliony złotych rocznie.

U schyłku I wojny światowej brał udział w pracach tajnego Komitetu Obywatelskiego, w którym zajął się organizacją skarbu. 11 listopada 1918 dołączył do Wydziału Wykonawczego Rady Ludowej miasta Poznania. Dwa dni później wszedł do Rady Żołnierskiej i Robotniczej, jako przedstawiciel Rady Ludowej. W tym samym roku był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy.

W 1916 został radnym miejskim, a 7 maja 1924 przewodniczącym Rady Miasta Poznania w miejsce Władysława MieczkowskiegoDziennik Poznański, R.67, nr 288 (12 grudnia 1925), s. 5.. Oba stanowiska piastował do śmierci. W 1923 był jednym z członków założycieli Towarzystwa Miłośników Miasta PoznaniaKronika Miasta Poznania, R.1, nr 1 (31 stycznia 1923), s. 18.. Był prezesem Rady Komunalnej Kasy Oszczędności Miasta Poznania oraz długoletnim prezesem Banku Ludowego w Poznaniu. Pełnił funkcję członka honorowego Zarządu Ogólnego Ubezpieczalni Krajowej w PoznaniuKurjer Poznański, R.27, nr 66 (11 lutego 1932), s. 12.. Sprawował funkcję wiceprezesa Koła Towarzyskiego w PoznaniuKurjer Poznański, R.22, nr 262 (11 czerwca 1927) - wyd. wieczorne, s. 17.. W 1929 należał do Komitetu Wyborczego Narodowego Obozu GospodarczegoKurjer Poznański, R.24 , nr 460 (4 października 1929) - wyd. wieczorne, s. 1.. Jako przewodniczący Rady Miejskiej Poznania współorganizował z ramienia Rady Głównej Powszechną Wystawę Krajową w Poznaniu. Był członkiem komitetu wykonawczego I Krajowego Kongresu Eucharystycznego w 1930. Działał w Stronnictwie NarodowymGazeta Bydgoska, R. 11, nr 33 (11 lutego 1932), s. 1.. Przez wiele lat pełnił funkcję najpierw kierownika tymczasowego konsulatu, a następnie konsula honorowego Szwecji, którego zasięg obejmował województwo poznańskie i pomorskie.

Należał do wielu organizacji społecznych działających na terenie Poznania. Był członkiem Pomocy Naukowej, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Związku Artystów, Polskiego Towarzystwa PrehistorycznegoPrzegląd Archeologiczny, 1927, T. 3 R. 9 z. 3, s. 249., Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich, Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Poznańskiego Towarzystwa Wioślarzy Tryton, Związku Fabrykantów, Towarzystwa Przemysłowego, Towarzystwa Młodych Przemysłowców, Związku Ogrzewalników, Cechu Blacharzy i Korporacji Koncesjonowanych InstalatorówKurjer Poznański, R.27, nr 68 (12 lutego 1932), s. 13. oraz Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.

W wyborach w 1928 uzyskał mandat senatora z listy nr 24 (Blok Katolicko-Narodowy) w okręgu wyborczym obejmującym województwo poznańskie. W Senacie był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego. W lutym 1930 złożył mandat z powodu nadmiaru obowiązków w roli przewodniczącego Rady Miejskiej Poznania. Jego miejsce w Senacie zajął Maksymilian PlucińskiKurjer Poznański, R.25 , nr 78 (17 lutego 1930) - wyd. wieczorne, s. 2..

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 10 lutego 1932 w PoznaniuDziennik Poznański, R.74, nr 33 (11 lutego 1932), s. 9.. 13 lutego został pochowany na cmentarzu nowomarcińskim przy ul. Bukowskiej. Przy jego trumnie w Ratuszu przemawiał Cyryl Ratajski (prezydent miasta), Bolesław Wybieralski (wiceprezes rady miasta) oraz Romuald Paczkowski (profesor Uniwersytetu Poznańskiego). Kondukt pogrzebowy prowadził biskup Walenty Dymek. Po likwidacji cmentarza przy ul. Bukowskiej, jego szczątki przeniesiono na cmentarz przy ul. Samotnej w Poznaniu.

Rodzina Był synem Henryka Hedingera, dyrektora Banku Kwilecki, Potocki i SpółkaDziennik Poznański, R.55, nr 5 (8 stycznia 1913) + dod., s. 8., oraz Walentyny z Mannów. Jego bratem był Władysław Hedinger, bankowiec i działacz niepodległościowy.

19 czerwca 1907 ożenił się w kościele Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa w Poznaniu z Jadwigą Bernardą Leonardą OtmanowskąWielkopolanin, R. 25, nr 139 (20 czerwca 1907), s. 3., córką kupca Telesfora Otmanowskiego. Miał z nią trzech synów: Przemysława Henryka (kapitana pilota Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii), Henryka Witolda (powstańca warszawskiego) i Mieczysława Telesfora, oraz córkę Hannę Józefę po mężu Dąbrowską, która była synową prof. Stefana Tytusa DąbrowskiegoKurjer Poznański, R.33, nr 255 (5 czerwca 1938) - wyd. poranne, s. 8..

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Berlinie Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk Kategoria:Członkowie Towarzystwa Czytelni Ludowych Kategoria:Członkowie Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy Kategoria:Konsulowie honorowi Szwecji w II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym św. Marcina (nowomarcińskim) w Poznaniu Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowego Kategoria:Politycy Związku Ludowo-Narodowego Kategoria:Polscy działacze gospodarczy Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy działacze spółdzielczości kredytowej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Polscy przemysłowcy Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Radni Poznania (II Rzeczpospolita) Kategoria:Senatorowie II kadencji (1928–1930) Kategoria:Senatorowie II Rzeczypospolitej (województwo poznańskie) Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1932