Eugeniusz Dreszer (ur. 14 września 1895 w Warszawie, zm. 25 grudnia 1914) – żołnierz I Brygady Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Juliusza i Natalii z domu Piechowskiej, miał brata Jerzego (1900–1969), inżyniera, por. rez. Wojska Polskiego, członka POW, uczestnika obrony Lwowa, wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, konspiracji niepodległościowej (piłsudczykowskiej) w czasie II wojny światowej, więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych, był bratem stryjecznym gen. Gustawa Orlicz-DreszeraMarek Gałęzowski, Dreszer Eugeniusz Stefan [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 61-62.. Eugeniusz Dreszer ukończył Szkołę Handlową w Radomiu, a następnie po ukończeniu gimnazjum we Lwowie, w 1913 roku zdał egzamin maturalny i zaczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechnicznej we LwowieIbidem.. Tam też należał do Związku Strzeleckiego. Był organizatorem baonu na przedmieściach Lwowa. Był także członkiem Związku Walki Czynnej. W ZWC ukończył kurs oficerski, a następnie był wykładowcą i instruktorem.
Po wybuchu I wojny światowej brał udział w organizowaniu mobilizacji w okręgu lwowskim. 27 sierpnia 1914 razem z baonem udał się do Krakowa, skąd 10 września z baonem uzupełnienia został skierowany w kierunku działań I Brygady Legionów Polskich w celu połączenia się z 1 pułkiem piechoty. Na początku października został oddelegowany do prac organizacyjnych w Zagłębiu Dąbrowskim. Po pracy w komendach werbunkowych w Zawierciu, Częstochowie, a ostatecznie w Łodzi już jako adiutant Mieczysława Ryś-Trojanowskiego. Razem z dowódcą dołączył do Legionów, gdzie w czasie bitwy pod Krzywopłotami dowodził 2 kompanią IV baonu. Po reorganizacji Brygady został przydzielony bez funkcji do II baonu 5 pułku piechoty.
Podczas bitwy pod Łowczówkiem, po śmierci Kazimierza Kuby-Bojarskiego, objął dowództwo I baonu 1 pułku piechoty I Brygady z rozkazu Szefa Sztabu płk. Kazimierza Sosnkowskiego. 24 lub 25 grudnia 1914 w czasie walki został ugodzony nieprzyjacielską kulą – prawdopodobnie śmiertelnie. Zaginął, a jego ciało nie zostało odnalezione. Po wojnie, w 1922 za swoją bohaterską postawę został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7132 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Marek Gałęzowski, Dreszer Eugeniusz Stefan [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 60-63. Panteon Polski, Lwów 1924, nr. 4, str 4-5, "Ś. p Eugenjusz Dreszer (Stefan Słomka)
Linki zewnętrzne Karol Banszel: Komendant bataljonu Pierwszej Brygady Eugenjusz Słomka-Dreszer (1933) w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Krzywopłotami 1914 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) w niewoli rosyjskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie