Klępsk (dawniej KlemskoUchwała Nr V/23/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu sulechowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze z dnia 4 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze z dnia 5 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze z dnia 4 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 55)., ) – wieś sołecka w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Sulechów, na Wysoczyźnie Lubuskiej, około 9 km od Sulechowa. Zamieszkiwana przez 513 osób (stan na 30 czerwca 2025). W latach 1975–1998 zlokalizowana w województwie zielonogórskim.

Historia alt=|lewo|mały|Niezachowany pałac w Klępsku Pierwsza wzmianki o Klępsku pochodzą z 1314 r. Właścicielami wsi byli komes Jaktor razem z żoną Jadwigą. W latach 1385–1388 właścicielami wsi byli Hannus de Calkrute i Fricz Treppelen. W XIV w. wybudowano tu drewniany kościół, który w XVI w. przekształcono i zaadaptowano na potrzeby ewangelików, a pierwszym ewangelickim pastorem był Baltazar Nievus. 19 sierpnia 1945 kościół poświęcono jako kościół filialny parafii Łęgowo. Na przełomie XIX w. i XX w. rodzina Philipsbornów wybudowała na skraju wsi neorenesansowy pałac z przyległym do niego 1,5-hektarowym parkiem. W 1945 r. tę okazałą rezydencję spalili żołnierze Armii Czerwonej, a w latach 50. XX w. jej ruiny - ze względów bezpieczeństwa - rozebrano decyzją władz miejscowego PGR.

Emigracja do Australii w 1838 r. Na świecie Klępsk jest znany jako miejsce, z którego wyemigrowali do Australii pierwsi Niemcy. Król Prus, Fryderyk Wilhelm III von Hohenzollern, zamierzał doprowadzić do zjednoczenia protestantów. W tym celu ustanowił w 1817 r. tzw. Unię Pruską na mocy dekretu gabinetowego. W 1821 r. wprowadzono nową księgę, regulującą zasady sprawowania nabożeństw (tzw. agendę), w tym eucharystii. Zawarte w niej reguły spotkały się ze sprzeciwem wielu luteranów, dla których oznaczały one ustępstwa w sprawach wiary. Konflikt zaostrzył się w 1830 r. podczas obchodów trzechsetlecia konfesji augsburskiej. Wówczas król - wydanym przez siebie dekretem - zażądał, by uroczystości te obchodzono zgodnie z wydanymi dziewięć lat wcześniej regulacjami.

Duchownym odmawiającym stosowania się do instrukcji odbierano prawo sprawowania posługi duszpasterskiej, a miejsce ich zajmowali duchowni – zwolennicy unii. Nabożeństwa odprawiane prywatnie zostały zakazane, a ich uczestnicy karani byli aresztem oraz grzywnami. Pastor luterański chrzczący dziecko karany był grzywną 50 talarów, dziecko zaś poddawane było ponownemu chrztowi przez pastora unii. Takie i podobne wydarzenia zrodziły w wielu chęć wyemigrowania. Popularne było wówczas emigrowanie do USA oraz do Rosji. Ale nie aż do Australii.

Inicjatorem emigracji był pastor (1798–1860) z Klępska, a sfinansowała ją Kompania Południowoaustralijska z Londynu dowodzona przez George'a Fife'a Angasa (1789–1879). Pierwsza grupa, licząca ponad 200 emigrantów, wyruszyła 8 czerwca 1838 na barkach z portu rzecznego w Cigacicach, płynąc Odrą i Sprewą do Berlina (17 czerwca 1838), a następnie Hawelą oraz Łabą do Hamburga (6 lipca 1838). Z portu w Hamburgu dwoma żaglowcami („Prince George” i „Bengalee”) grupa udała się w ponad czteromiesięczną podróż do Australii (wypłynęły one odpowiednio 8 i 9 lipca), opływając całą Afrykę (nie istniał bowiem jeszcze Kanał Sueski). Obydwa statki dopłynęły w okolice Port Adelaide 16 listopada 1838 („Bengalee”) oraz 18 listopada 1838 („Prince George”). Nieco później wypłynęły z Hamburga dwa inne żaglowce: „Zebra” oraz „Catharina”. Żaglowcem „Prince George” przybyły do Australii Południowej rodziny z następujących miejscowości: Klępsk (Klemzig), Okunin (Langmeil), Kargowa (Unruhstadt), Kolesin (Goltzen), Żółków (Salkau), Karczyn (Harthe), Krężoły (Krummendorf), Trzciel (Tirschtiegel), Łęgowo (Lang Heinersdorf), Kępsko (Schönborn), Ostrzyce (Ostritz), Kiełcze (Keltschen) oraz Kije (Kay).

Miejsce, do którego dopłynęły żaglowce, usytuowane było 1 km na północ od dzisiejszego Port Adelaide, zwanego wówczas Port Misery (obszar mokradeł i błota). Stamtąd wyprawiano się na poszukiwanie odpowiedniej lokalizacji na osiedlenie. Wybrano ziemię położoną ok. 7 km na północny wschód od centrum Adelaide. Założoną tam wieś nazwano Klemzig, czyli identycznie jak opuszczoną w Niemczech. Obecnie Klemzig jest dzielnicą Adelaide.

Inne W miejscowości funkcjonuje biogazownia rolnicza o mocy 1 MWe i 1,4 MWt, zrealizowana przez spółkę ITEO. Prace budowlane wykonała spółka Pol-Aqua, a technologię dostarczyła niemiecka firma Biogas Hochreiter23. biogazownia rolnicza w Polsce Dostęp: 2012-05-28. Roczna wydajność instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego to 4 633 117 m³/rok. Rodzaj instalacji: fermentacja mezofilowa, silnik jednopaliwowy (gazowy) – turbiny gazoweRejestr Biogazowni Rolniczych w Polsce.

Części wsi + Integralne części wsi Klępsk SIMC Nazwa Rodzaj0914289 Nowy Klępsk przysiółek

Komunikacja Klępsk – Babimost (lotnisko) – 10 km PKS (droga wojewódzka nr 304) Klępsk – Sulechów – Zielona Góra – 28 km PKS Klępsk – Łęgowo – Buków (drogi powiatowe)

Walory przyrodnicze park (1,4 ha) dąb szypułkowy (pospolity i piramidalny) jesion wyniosły lipa srebrzysta klon olsza czarna sosna wejmutka platan jodła żywotnik zachodni iglicznia trójcierniowa choiny kanadyjskie robinia akacjowa (sprowadzona z Ameryki Płn., największe skupisko w Polsce) daglezja zielona (sprowadzona z Ameryki Płn.) oczka i stawy wodne (w pobliżu znajduje się Jezioro Wojnowskie)

Zabytki thumb|270px|Okucia drzwi kościelnych thumb|270px|Wnętrze kościoła (fragment polichromii na suficie) Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest zespół dawnego kościoła ewangelickiego: kościół, obecnie rzymskokatolicki filialny pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny kaplica grobowa rodziny Philipsborn z 1915 r. dawny cmentarz z aleją lipową z XVI-XX w. ogrodzenie z bramami, murowane z XVI w. kapliczka Matki Boskiej z La Salette rzeźby drewniane leśniczówka ścieżka dydaktyczna pomniki przyrody głaz, 2 m wysokości, 16 m w obwodzie, wyryto w nim nieodczytany do dzisiaj epigraf

Znani z Klępska Waldemar Sługocki

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (). GUS. Rejestr TERYT.

Bibliografia Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie uznania za pomnik historii Klępsk – kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 688

Linki zewnętrzne Oficjalna strona wsi