Seryjne morderstwa z Ipswich

Seryjne morderstwa w Ipswich – wydarzyły się między 30 października a 10 grudnia 2006 roku, kiedy w różnych miejscach niedaleko miasta Ipswich w angielskim hrabstwie Suffolk znaleziono ciała pięciu zamordowanych kobiet. Wszystkie ofiary były miejscowymi prostytutkami. Ciała były nagie, ale nie było na nich śladów molestowania seksualnego. U dwóch ofiar, Anneli Alderton i Pauli Clenell, potwierdzoną przyczyną zgonu było uduszenie. Nie ustalono przyczyn śmierci pozostałych ofiar: Gemmy Adams, Tani Nicol i Annette Nicholls.

Policja z Suffolku dostrzegła powiązania pomiędzy zabójstwami i rozpoczęła śledztwo w sprawie morderstw o kryptonimie „Operacja Sumak” (Operation Sumac). Ponieważ śledztwo było bardzo rozbudowane, zaangażowano w nie także funkcjonariuszy z innych oddziałów policyjnych. W związku z morderstwami aresztowano dwie osoby, ale pierwszy podejrzany, którego imienia policja oficjalnie nawet nie ujawniła, został zwolniony z aresztu i nie przedstawiono mu zarzutów. Steve Gerald James Wright, czterdziestoośmioletni operator wózka widłowego, został aresztowany 19 grudnia 2006 roku, a 21 grudnia oskarżono go o zabójstwo pięciu kobiet.

Wright pozostał w areszcie, a jego proces rozpoczął się 14 stycznia 2008 roku w Sądzie Koronnym w Ipswich. Nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, choć potwierdził, że współżył z każdą z pięciu ofiar i że korzystał z usług prostytutek od lat osiemdziesiątych. Przedstawione sądowi próbki DNA i włókien materiałów łączyły Wrighta ze sprawą morderstw. Uznano go winnym wszystkich pięciu zabójstw 21 lutego 2008 roku i następnego dnia wymierzono mu karę dożywotniego pozbawienia wolności z zastrzeżeniem, że nie powinien nigdy zostać zwolniony.

Morderstwa wzbudziły znaczne zainteresowanie mediów zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Prasa często porównywała zabójstwa z Ipswich do popełnionych przez Petera Sutcliffe’a, znanego jako Rozpruwacz z Yorkshire, który w latach 1975–1981 zamordował trzynaście kobiet i zaatakował kolejne siedem. Były to w większości prostytutki. Pojawiły się obawy, że tak liczne wówczas relacje medialne mogą zagrażać przyszłym procesom. Morderstwa wywołały także debaty medialne na temat praw regulujących prostytucję.

Śledztwo thumb|Dokładne położenie ciał w chwili odnalezienia. Wszystkie znaleziono w różnych miejscach niedaleko Ipswich.

2 grudnia 2006 roku przypadkowa osoba znalazła zwłoki młodej kobiety w strumieniu Belstead Brook u podnóża Thorpe’s Hill, niedaleko wsi Hintlesham. Ciało, które zidentyfikowano później jako dwudziestopięcioletnią Gemmę Adams, nie miało śladów świadczących o napaści na tle seksualnym. Sześć dni później, 8 grudnia, w rzece niedaleko młyna Copdock Mill, tuż obok Ipswich, znaleziono ciało dziewiętnastoletniej Tani Nicol, przyjaciółki Gemmy Adams, która zaginęła 30 października. Po raz kolejny nie znaleziono dowodów molestowania seksualnego. 10 grudnia w lasach przy drodze A14 niedaleko wsi Nacton przypadkowo natrafiono na ciało kolejnej ofiary, które zidentyfikowano potem jako dwudziestoczteroletnią Anneli Alderton. Według oświadczenia policji została uduszona i w czasie śmierci była w około trzecim miesiącu ciąży. Podczas konferencji prasowej policja ostrzegła kobiety, by nie zbliżały się do dzielnicy czerwonych latarni w Ipswich. 12 grudnia policja z Suffolku ogłosiła, że odnaleziono ciała kolejnych dwóch kobiet. 14 grudnia potwierdzono tożsamość jednej z ofiar – była to dwudziestoczteroletnia Paula Clenell, która zaginęła 10 grudnia, a ostatni raz była widziana w Ipswich. Według policji z Suffolku Clenell zmarła w wyniku „zaciśnięcia gardła”. 15 grudnia policja potwierdziła, że drugie ciało należało do dwudziestodziewięcioletniej Annette Nicholls, która zaginęła 5 grudnia. Zwłoki Clennell i Nicholls znaleziono w Nactonie, niedaleko zjazdu z drogi A1156 koło wsi Levington, tuż obok miejsca, w którym znaleziono ciało Alderton. Przypadkowa osoba zauważyła ciało z głównej drogi, znajdujące się w odległości sześciu metrów, a śmigłowiec policyjny wysłany we wskazane miejsce odnalazł także leżące niedaleko zwłoki Nicholls.

thumb|left|Wieś Nacton, niedaleko miejsca, w którym znaleziono ciało Anneli Alderton.

Policja z Suffolku powiązała wszystkie pięć zabójstw i wszczęła w ich sprawie śledztwo, któremu nadano kryptonim „Operacja Sumak”. Szef policji Alastair McWhirter przyznał, że policja z Suffolku uzależniona będzie od wsparcia zewnętrznego w związku z rozmiarem dochodzenia. Pojawiły się informacje, że starszy śledczy z policji metropolitarnej w Londynie, komendant Dave Johnston, został oddelegowany ze Scotland Yardu do ekipy śledczej w charakterze doradcy. Śledztwo prowadził nadinspektor służby kryminalnej Stewart Gull.

Podczas konferencji prasowych w dniach 13 i 14 grudnia nadinspektor Gull ujawnił, że według policji miejsca, w których znaleziono wszystkie zwłoki, nie były miejscami morderstw, a jedynie „miejscami złożenia ciał”. Tym samym dał do zrozumienia, że ofiary zabito gdzieś indziej i przewieziono do miejsc, w których je później odnaleziono. Nie odniósł się jednak w żaden sposób do tego, gdzie kobiety mogły zostać zamordowane. Nadinspektor Gull wyjawił także, że niektóre elementy ubioru ofiar, takie jak torebka czy kurtka, zostały zabrane i poddane ekspertyzom zakładu medycyny sądowej, aby ustalić, czy należały do zamordowanych kobiet.

Podczas kolejnych konferencji prasowych nadinspektor Gull podał, że w dochodzeniu brało udział ponad 300 funkcjonariuszy policji, a każdego dnia detektywi odbierali od 400 do 450 połączeń telefonicznych.

15 grudnia na witrynie internetowej policji z Suffolku pojawiła się informacja, że z policją nawiązano ponad 7300 połączeń telefonicznych dotyczących morderstw i że w sprawach brało udział ponad 300 policjantów, wspieranych przez przynajmniej dwadzieścia pięć innych oddziałów policyjnych. Według danych z 18 grudnia liczba policjantów biorących udział w dochodzeniu wzrosła do 650, wliczając w to 350 funkcjonariuszy z czterdziestu innych sił policyjnych, którzy pomagali w śledztwie. Do około 10 000 zwiększyła się także liczba odebranych połączeń mających związek ze sprawą.

Ofiary Tania Nicol Dziewiętnastoletnia Tania Nicol z Ipswich była najmłodszą i pierwszą z ofiar, którą uznano za zaginioną. Zaginęła 30 października, a czterdzieści osiem godzin później jej matka zgłosiła zniknięcie córki. Jej ciało 8 grudnia w rzece przy Copdock Mill znaleźli policyjni nurkowie. Nie było na nim śladów molestowania seksualnego, a podczas sekcji zwłok nie udało się ustalić dokładnej przyczyny śmierci. Nicol uczęszczała do państwowej szkoły średniej w Chantry (Chantry High School). W wieku szesnastu lat przeprowadziła się do hostelu, gdzie zaczęła zażywać heroinę, a niedługo potem została prostytutką, dzięki czemu finansowała uzależnienie od heroiny i kokainy. Z początku pracowała w salonach masażu, w jednym przyjąwszy pseudonim Chantelle, ale wkrótce została zwolniona ze względu na domniemane zażywanie narkotyków. Jej matka nie zdawała sobie sprawy z tego, że córka się prostytuuje; myślała, że pracuje w barze lub jako fryzjerka.

Gemma Adams Dwudziestopięcioletnia Gemma Rose AdamsSpis aktów urodzeń z Anglii i Walii z lat 1838–2006., urodzona w Kesgrave, ostatni raz widziana była niedaleko salonu BMW na West End Road w Ipswich, gdzie mieszkała. Zaginęła 15 listopada około 1:15 (UTC). Jej zaginięcie tego samego dnia zgłosił jej partner Joe Simpson, z którym była związana od dziesięciu lat. Ciało Adams, znalezione jako pierwsze, zauważono 2 grudnia w rzece niedaleko wsi Hintlesham. Było nagie, lecz nie nosiło śladów wskazujących na napaść na tle seksualnym. Adams jako dziecko była bardzo lubiana, pochodziła z rodziny należącej do klasy średniej i uwielbiała zwierzęta, lecz jako nastolatka zaczęła brać narkotyki i uzależniła się od heroiny. Została prostytutką, by opłacić koszty związane z uzależnieniem, które doprowadziło ją także do utraty pracy w branży ubezpieczeniowej. Simpson również zażywał w tym czasie heroinę i wiedział, że Gemma pracuje jako prostytutka, choć jej rodzina nie była tego świadoma.

Anneli Alderton Dwudziestoczteroletnia Anneli Sarah Alderton, która w czasie morderstwa była we wczesnym stadium ciąży z drugim już dzieckiem, mieszkała w mieście Colchester w hrabstwie Essex. Alderton zaginęła 3 grudnia, a po raz ostatni widziano ją w pociągu, który odjeżdżał o 17:53 z Harwich do Manningtree. Alderton wysiadła z pociągu w Manningtree o 18:15, po czym miała udać się do Ipswich innym pociągiem, przyjeżdżającym na stację o 18:43. Jej ciało znaleziono 10 grudnia niedaleko Nactonu, w lesie naprzeciw Amberfield School. Alderton została uduszona, a jej nagie ciało ułożono na kształt krzyża. Sekcja zwłok wykazała u Alderton także ciążę, o której policja poinformowała w pierwszej kolejności rodzinę zmarłej. W 1992 roku, po rozstaniu rodziców, Anneli przeprowadziła się z matką, Maire Alderton, na Cypr, lecz w 1997 roku obie wróciły do Ipswich. Alderton poszła do szkoły średniej na Copleston Road (Copleston High School), gdzie zdała wszystkie egzaminy z dobrymi wynikami. W wieku szesnastu lat, na krótko po tym, jak w 1998 roku jej ojciec zmarł na raka płuc, Anneli uzależniła się od narkotyków.

Annette Nicholls Dwudziestodziewięcioletnia Annette Nicholls z Ipswich, która także miała już jedno dziecko, z początku uznawana była za zaginioną od 4 grudnia, ale na rozprawie sądowej ujawniono, że ostatni raz widziano ją w centrum Ipswich 8 grudnia. Jej krewni zgłosili zaginięcie Annette, kiedy zaniepokoiły ich wiadomości o innych morderstwach. Ciało kobiety znaleziono 12 grudnia niedaleko Levingtonu. Podobnie jak zwłoki Alderton, ciało Nicholls było nagie i ułożone w formie krzyża, lecz nie nosiło śladów molestowania seksualnego. Nie udało się ustalić konkretnej przyczyny śmierci, ale wiadomo, że kobiecie uniemożliwiono oddychanie. Nicholls była najstarszą z ofiar. Niedługo po ukończeniu w 2002 roku kursu kosmetyczki na Szkole Wyższej w Suffolku (Suffolk College) uzależniła się od narkotyków. Wkrótce zaczęła pracować jako prostytutka, żeby mieć pieniądze na narkotyki. Tuż po przeprowadzce z domu komunalnego do spółdzielczego mieszkania Nicholls poprosiła swą matkę Rosemary o opiekę nad synem Farronem. Uważano, że w chwili śmierci spędzała w Ipswich czas z jakimś mężczyzną.

Paula Clennell Dwudziestoczteroletnia Paula Lucille Clennell z Ipswich, urodzona w Northumberlandzie, zaginęła 10 grudnia około godziny 00:20 w Ipswich. Jej ciało, podobnie jak ciało Annette Nicholls, znaleziono 12 grudnia niedaleko Levingtonu. Zwłoki Clennell także były nagie i nie nosiły śladów molestowania seksualnego, a sekcja zwłok wykazała śmierć z powodu zaciśnięcia gardła. Przed śmiercią Clennell udzieliła w programie telewizyjnym Anglia News wywiadu, w którym komentowała ówczesne morderstwa. Stwierdziła, że choć sprawiają, że „boi się wsiadać do cudzych samochodów”, musi kontynuować pracę, bo „potrzebuje pieniędzy”. Dziesięć lat przed śmiercią, po tym, jak rozpadło się małżeństwo jej rodziców, Clennell przeprowadziła się do Anglii Wschodniej. Kobieta miała troje dzieci z Eltonem Norrisem, które oddano do domu dziecka i do adopcji z powodu narkomanii matki. Sama Clennell przebywała w dzieciństwie w specjalnym ośrodku oświatowym, a niedługo potem zaczęła zażywać narkotyki.