Sławnik (ur. X w.; zm. 18 czerwca 981) – głowa rodu Sławnikowiców, książę Libic. Prawdopodobnie był wnukiem Spytymira, synem Voka. Z jego imieniem wiąże się pierwsza pisemna wzmianka o Kłodzku z 981 roku u kronikarza praskiego, Kosmasa.
Był żonaty ze Strzeżysławą. Miał siedmiu synów, z czego sześciu z małżeństwa ze Strzeżysławą: Sobiesław (Sobiebor) - książę libicki Spycimir (Spytymir) Pobrasław, Poraj (Porzej) Czesław (Czasław) Wojciech (Adalbert) - biskup Pragi, misjonarz do Prus, święty oraz z innej żony: Radzim (Gaudenty) - pierwszy arcybiskup gnieźnieński
Według Brunona z Kwerfurtu był bliskim krewnym cesarza Henryka II. Dokładne pokrewieństwo między rodem cesarskim a Sławnikiem nie jest znane. W literaturze historycznej wysunięto kilka hipotez na ten temat: Sławnik był wnukiem po kądzieli Arnulfa, księcia Bawarii, i siostrzeńcem Judyty, żony Henryka I bawarskiego, babki cesarza Henryka II (tak V. Tomek), dziadek Sławnika był skoligacony z rodem Henryka I Ptasznika (tak Rostislav Nový), Sławnik był spowinowacony przez żonę lub spokrewniony przez matkę z rodem Babenbergów (tak Danuta Borawska, Dušan Třeštík).
Według teorii dotyczących pochodzenia Sławnika, miał on być synem księcia Voka albo synem księcia czeskiego Wacława I Świętego i być tożsamy ze ZbrasławemJ. Cinert, Odkud se vzali po roce 950 ve východních Čechách Slavníkovci?, 2008.
Przypisy
Kategoria:Władcy dawnych Słowian Kategoria:Sławnikowice Kategoria:Zmarli w 981 Kategoria:Ludzie związani z Kłodzkiem