Tadeusz Głąbski (ur. 19 października 1908 w Łodzi, zm. 1 czerwca 1967 tamże) − działacz komunistyczny, członek kierownictwa organizacji konspiracyjnej Front Walki o Naszą i Waszą Wolność i Komitetu Centralnego PZPR.
Życiorys Urodził się w rodzinie Kazimierza i Bronisławy. W drugiej połowie lat 20. pracował w fabryce wełny i ukończył wieczorową szkołę handlową. 1930–1931 odbył służbę wojskową, po czym wstąpił do KZMP, a w 1934 do KPP. Był członkiem Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP i jednym z czołowych działaczy KPP w Łodzi.
Podczas okupacji niemieckiej wraz z innymi komunistami założył Komitet Sabotażowy, mający prowadzić sabotaż w fabrykach pracujących dla Niemców. W 1941 ten komitet został połączony w Ogólnołódzki Komitet Sabotażowy, po czym przemianowany na Front Walki o Naszą i Waszą Wolność, którego Głąbski był jednym z kierowników. W połowie 1942 wziął udział w naradzie, na której podjęto decyzję o przystąpieniu całej organizacji do PPR. Został sekretarzem KD PPR Śródmieście Prawa i członkiem Komitetu Okręgowego (KO) PPR Łódź-Miasto. W czerwcu 1943 został aresztowany przez gestapo. Był więziony w obozach w Mauthausen, Buchenwaldzie i Dachau.
Po uwolnieniu w 1945 powrócił do Polski i kontynuował działalność partyjną. Od marca 1947 kierował Wydziałem Personalnym Komitetu Łódzkiego (KŁ) PPR, potem PZPR. 1949–1958 pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Papierniczego. Od grudnia 1956 członek egzekutywy KŁ PZPR, od marca 1959 (III Zjazd PZPR) zastępca członka, a od czerwca 1964 (IV Zjazd PZPR) do śmierci członek KC PZPR.
Został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi (kwatera VII-1-2).
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy (1964)Odznaczenia dla pracowników partyjnych [w:] "Trybuna Robotnicza, nr 171, 21 lipca 1964, s. 5. Order Sztandaru Pracy II klasy Srebrny Krzyż Zasługi (8 maja 1946) „w uznaniu zasług położonych dla dobra demokratycznej Polski w dziele zabezpieczenia porzuconego przez okupanta mienia, odbudowy i uruchomienia miejskich zakładów pracy, jak również stworzenia życia gospodarczego i społecznego na terenie m. Łodzi”. Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (6 września 1946) „za zasługi położone w walce z okupantem i udział w pracach konspiracyjnych na terenie całego kraju”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia nr 0/110 - na wniosek Ministra Przemysłu Drzewnego i Papierniczego.
Upamiętnienie W latach 1968–1989 Tadeusz Głąbski był patronem Pułku Obrony Terytorialnej miasta ŁodziRozkaz Ministra Obrony Narodowej Nr 11/MON z dnia 24 kwietnia 1968 roku w sprawie nadania Pułkowi Obrony Terytorialnej miasta Łodzi imienia Tadeusza Głąbskiego..
Przypisy
Bibliografia Józef Bolesław Garas, Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942–1945, Warszawa 1971. Edward Gronczewski, Walczyli o Polskę Ludową, Warszawa 1982. Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 2, Warszawa 1987.
Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Członkowie Komitetu Łódzkiego PZPR Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Patroni jednostek ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi Kategoria:Sekretarze Komitetów Dzielnicowych PPR Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Zmarli w 1967