Beata (Beatrix) Barnimówna (ur. w okr. 1270–1274, zm. w okr. 1315–grudzień 1316 w Szczecinie?E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 164-166.) – żona Henryka II z Orli (Werle), pana na Penzlinie, córka Barnima I Dobrego, księcia szczecińskiego i pomorskiego oraz Matyldy askańskiej.

Związki z rodem Werlów Jej związki z rodem Werlów poświadczone zostały przez XIV-wiecznego kronikarza Ernesta Kirchberga, który na kartach swej kroniki napisał o małżeństwie księżniczki szczecińskiej z Henrykiem II, synem Henryka I, księcia meklemburskiego na Güstrowie. Wspomniana księżniczka była wymieniona bezimiennie, jednak śladem jej identyfikacji było wymienienie przez kronikarza syna Barnima, który imię miał otrzymać po swym dziadzieE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 164..

W nowożytnej literaturze przedmiotu wskazywano błędnie na Matyldę, która w licznych dokumentach źródłowych była przedstawiana, jako siostra Bogusława IV. Współczesne genealogia odrzuca tę hipotezę, wskazując, że chodziło o trzecią żonę Barnima I – Matyldę askańską, a więc macochę Bogusława IV. Istnienie Beaty (Beatrix) zostało odkryte w dokumencie Henryka, biskupa kamieńskiego z 1315, gdzie została wymieniona obok brata Ottona I i matki Matyldy askańskiej, jako fundatorki jednej z trzech prebend.

Życie W II poł. 1292, po zawarciu pokoju margrabiów brandenburskich z Mikołajem II z Parchimia (21 sierpnia 1292) osiadła wraz z małżonkiem w Penzlinie. Po śmierci męża, który był uwikłany w spór i śmierć swojego ojca oraz walki z Mikołajem II – prawdopodobnie opuściła swoje dobra i przeniosła się wraz z dziećmi do Szczecina. Według E. Rymara opuszczenie dóbr mogło nastąpić jeszcze przed śmiercią Henryka II, ponieważ istnieją przesłanki, że tenże zmarł na wygnaniuE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 165.J.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 93..

Beata (Beatrix) zamieszkała w jednym z domów w Szczecinie, dzieci natomiast wychowywały się na dworze szczecińskim do osiągnięcia wieku sprawnego. O jej życiu i fundacjach, poza tą z 1315 niewiele wiadomo. Zmarła w okresie 1315–grudzień 1316. Pochowana została w klasztorze cysterek w Szczecinie. W historiografii pojawia się pogląd, że została mniszką tamtejszego klasztoru, stąd jej miejsce pochówku.

Rodzina Beata (Beatrix) była żoną Henryka II z Orli (Werle), pana na Penzlinie. Ze związku małżeńskiego pochodziło dwoje dzieci: Barnim (ur. po 1291, zm. ?) – archidiakon dymiński, prepozyt kościoła kolegiackiego NMP w Szczecinie i prepozyt kapituły kamieńskiej, Matylda (ur. po 1291, zm. przed 21 stycznia 1356) – przełożona klasztoru augustianek w Pyrzycach.

Genealogia

Bogusław IIur. w okr. 1178–1184 zm. 23 lub 24 I 1220 lub 1221 Mirosławaur. w okr. 1190–1195 zm. p. przed 2 II 1237 Otton III Pobożnyur. 1215zm. 9 X 1267 Bożena (Beatrix)ur. przed 1230zm. 27 V 1290P. Sommer, D. Třeštík, J. Žemlička (pod red.),Přemyslovci. Budování českého státu, s. 567.                   Barnim I Dobryur. zap. ok. 1210 zm. 13 lub 14 XI 1278 Matylda askańskaur. ?zm. 20 XII 1316          

Henryk IIur. zap. w okr. 1265–1267zm. po 1302OO    przed 1291Beata (Beatrix) Barnimówna (ur. w okr. 1270–1274, zm. w okr. 1315–XII 1316)                                                            Matyldaur. po 1291 zm. przed 21 I 1356Barnimur. po 1291 zm. ?

Przypisy

Bibliografia

Sommer P., Třeštík D., Žemlička J. (pod red.), Přemyslovci. Budování českého státu, Praha 2009, . Szymański J.W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, .

Kategoria:Gryfici Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku