Friedrich Theodor von Merckel (od 1828 von Merckel) (ur. 4 listopada 1775 we Wrocławiu, zm. 10 kwietnia 1846 w Warcie Bolesławieckiej) – pruski polityk, pierwszy i czwarty nadprezydent prowincji śląskiej w latach 1816–1820 i 1825–1845Geschichte Schlesiens, pod red. L. Petryego, J. J. Menzelta t. 3, Sigmaringen 1999, s. 48..
Życiorys Urodził się w 1775 roku we Wrocławiu. Wywodził się ze starej turyngeńskiej rodziny szlacheckiej. Jej protoplastą był żyjący w XIV wieku był Matthes Merkir (Merker) (zm. 1405/1408), który został członkiem rady miejskiej Schmalkalden. Jego bratankiem był słynny pisarz Wilhelm von Merckel (1803–1861). Po ukończeniu studiów z zakresu prawa i administracji na Uniwersytecie w Halle pracował jako prawnik w dobrach ziemskich Althannów w hrabstwie kłodzkim, a następnie od 1798 roku jako notariusz, a rok później asesor w rodzinnym Wrocławiu. W 1800 roku objął posadę we wrocławskiej policjiK. Wippermann, Merckel, Friedrich Theodor von, [w:] „Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)”, t. 21, Leipzig 1885, s. 406..
21 maja 1801 roku poślubił we Wrocławiu Karolinę WillersDie Eheschließungen in den Schlesischen Provinzialblättern, pod red. U. Kambach, Neustadt (Aisch) 1994, s. 142.. W latach 1804–1808 wchodził w skład wrocławskiej kamery wojny i domen, a następnie od 1808/1809 do 1813 roku był wiceprezydentem prowincji śląskiejK. Fuchs, Merckel, Friedrich Theodor v., [w:] „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, t. 17, Berlin 1994, s. 122–124..
Nadprezydent Śląska Z nominacji królewskiej został powołany w 1816 roku na funkcję nadprezydenta prowincji śląskiej, którą sprawował z przerwą do 16 maja 1845 roku, kiedy to został z niej zwolniony na skutek choroby. Było to związane z przeprowadzoną na Prusach reformą administracyjną. Von Merckel zajął się organizacją nowo powstałego nadprezydium we Wrocławiu, które miało nadzorować działalność trzech rejencji (wrocławskiej, dzierżoniowskiej i legnickiej)A. i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001, s. 179.. Za jego rządów miał miejsce rozwój transportu na Śląsku, spowodowany uruchomieniem żeglugi parowej na Odrze (1837) oraz budową pierwszej linii kolejowej z Oławy do Wrocławia, którą otwarto w 1842 rokuA. i A. Galasowie, op. cit., s. 184, 185.. Negatywnym echem w Europie odbiło się powstanie tkaczy śląskich mające miejsce w 1844 roku, stanowiące w dalszej perspektywie preludium dla wielkich wstrząsów społecznych, które targnęły niemal cały kontynent w latach 1848–1849A. i A. Galasowie, op. cit., s. 188..
W uznaniu za swoje zasługi został mianowany 10 kwietnia 1828 roku tajnym radcą pruskim, a jego rodzina włączona w poczet pruskiej szlachty. Zmarł w 1846 roku w swojej posiadłości w Warcie BolesławieckiejK. Fuchs, op. cit., s. 122, 124..
Przypisy
Bibliografia Die preußischen Oberpräsidenten 1815–1945, pod red. Klausa Schwabe, Boppard am Rhein 1985. Encyklopedia Wrocławia, pod red. Jana Harasimowicza, Wrocław 2001. Historia Śląska, pod red. Marka Czaplińskiego, Wrocław 2002.
Kategoria:Nadprezydenci prowincji śląskiej Kategoria:Pruscy politycy Kategoria:Politycy związani z Wrocławiem Kategoria:Urodzeni w 1775 Kategoria:Zmarli w 1846 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu