Hygromiidae – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), wcześniej opisywana jako podrodzina ślimakowatych (Helicidae). W zapisie kopalnym znana z warstw górnego paleocenu.
Zasięg ich występowania obejmuje Wyspy Kanaryjskie, Azory, północno-wschodnią Afrykę, Europę i rozciąga się na wschód – po środkową Azję. W 2008 roku podawano, że w Polsce występuje 20 gatunków, jednak ze względu na zmiany w systematyce i wydzielenie części gatunków do rodziny Geomitridae ich liczba spadła do 15.
Ślimaki zaliczane do tej rodziny są małe lub średniej wielkości. Charakteryzują się obecnością więcej niż 2 gruczołów palczastych otwierających się powyżej woreczka strzałki miłosnej. Różnią się znacznie preferencjami siedliskowymi.
Systematyka Rodzaje zaliczane do Hygromiidae są obecnie klasyfikowane w czterech podrodzinach: Hygromiinae Tryon, 1866 Leptaxinae C.R. Boettger, 1909 Metafruticicolinae Schileyko, 1972 Trochulininae Lindholm, 1927 Kilku rodzajów, głównie kopalnych, nie udało się przyporządkować do żadnej z powyższych podrodzin: Archygromia Pfeffer, 1930 † Cernuellopsis Manganelli & Fo. Giusti, 1988 Helicotricha Fo. Giusti, Manganelli & Crisci, 1992 Hemistenotrema O. Boettger, 1897 † Hochheimia Harzhauser & Neubauer, 2021 † Ichnusomunda Fo. Giusti & Manganelli, 1998 Leucochroopsis O. Boettger, 1908 † Loganiopharynx Wenz, 1919 † Pseudomonacha Pfeffer, 1930 † Pseudoxerotricha C.R. Boettger, 1911 †
Rodzajem typowym rodziny jest Hygromia.
Dawniej rodzina ta była definiowana znacznie szerzej, jednak badania filogenetyczne wykazały, że nie jest monofiletyczna i najpierw wydzielono z niej rodziny Helicodontidae, Trissexodontidae i Cochlicellidae, a w 2017 roku Geomitridae.
Zobacz też mięczaki Polski
Uwagi
Przypisy