Wacław Józef Koniuszko (ur. 1854 w Krakowie, zm. 24 sierpnia 1900 tamże) – polski malarz.
Życiorys Był synem krawca Józefa i Małgorzaty z Migrelskich. W 1866 roku mając dwanaście lat zapisał się do Szkoły Rysunku i Malarstwa w Krakowie, gdzie do 1875 roku studiował pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, a następnie w latach 1882–1885 na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Alexandra von Wagnera (Technische Malklasse: od 4 II 1882).
Od 1875 roku uczestniczył w krakowskich wystawach malarstwa. Tematem jego obrazów były głównie sceny rodzajowe z życia rzemieślników, biedoty miejskiej i mieszczan krakowskich, a zwłaszcza Żydów z krakowskiego Kazimierza. W licznych obrazach przedstawiał nocne widoki Krakowa. Swe prace wystawiał także w Warszawie, Poznaniu, Wiedniu i Lwowie.
W 1885 roku po powrocie do Krakowa zapadł na nieuleczalną chorobę psychiczną oraz częściowy paraliż i wskutek tego niemal całkiem zaprzestał malować. Po 1895 roku ponownie uczył się malarstwa u swego kolegi (wówczas już profesora krakowskiej ASP) Leona Wyczółkowskiego, pozując mu do obrazu Stańczyk, na którym w geście rozpaczy podpiera głowę zasłaniając twarz ręką. Próby malarskie Koniuszki „były wprost dziecięce i zwiastowały nawet postęp”, lecz postępująca choroba nie pozwoliła mu rozwinąć talentu gdyż „przez pół sparaliżowany już tylko rysował obrazy robiąc tło, a przyjaciele je kończyli, robiąc figury ludzkie”.
Zmarł w nędzy w Domu Ubogich im. Ludwika i Anny HelclówKronika. Wacław Koniuszko, Kurier Lwowski 1900 numer 237 (dodatek) s. 2.. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1900