Leon Hipolit Chlebowski (ur. w 1802 w Gorzycku StarymWedług Polskiego Słownika Biograficznego Leon Chlebowski urodził się w Starej Gorzycy, według Tek Dworzaczka – w Starej Górzycy, w tymże powiecie., zm. 6 marca 1887) – polski prawnik, powstaniec listopadowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się w Gorzycku Starym w dzisiejszym powiecie międzychodzkim. Był synem Michała i Anny z Komorowskich, pochodził ze szlacheckiej rodziny kalwińskiej związanej z tym wyznaniem od XVI wieku. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu w 1824 roku, odbył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył jako magister ze złotym medalem. Po studiach został urzędnikiem w warszawskiej Prokuratorii Generalnej.
thumb|250px|Atak wojsk rosyjskich na Warszawę 6–7 września 1831 roku W momencie wybuchu powstania listopadowego, już w grudniu 1830 roku, wstąpił ochotniczo do Gwardii Honorowej, po czym 19 marca 1831 roku dostał przydział jako podporucznik do 8 Pułku Piechoty Liniowej. Walczył w bitwie pod Dębem Wielkim, bitwie pod Iganiami, bitwie pod Ostrołęką, brał udział w obronie Warszawy dowodząc na szańcach Woli 5 kompanią 8 Pułku. Dostał awans na kapitana i został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.
Po przejściu z armią generała Macieja Rybińskiego pruskiej granicy, otrzymał 29 grudnia 1831 roku dymisję z wojska.
Osiadł w Poznaniu, gdzie brał czynny udział w życiu gospodarczym miasta. Działał również w organizacjach niepodległościowych (m.in. w czasie wydarzeń w latach 1846 i 1848). Po powstaniu Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk brał czynny udział w jego pracach, przez pewien czas będąc jego skarbnikiem.
Od 1860 roku był radnym miejskim, a później honorowym rajcą magistratu. Od lat 40 XIX wieku do końca życia był starszym (seniorem) poznańskiej parafii ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej) Św. Piotra.
Leon Chlebowski żenił się dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była ewangeliczka Anna Kurnatowska. Drugą żoną była od około 1840 roku z Antoniną Ostrowską (1820–1892, I voto Kozłowską). Nie miał dzieci.
Rzekomo na kilka dni przed śmiercią przeszedł na katolicyzm, w co powątpiewał jego pastor ewangelicki, twierdząc, że jeszcze 26 lutego przyjął ewangelicką komunię z rąk pastora, a księdza katolickiego do nieprzytomnego męża sprowadziła katolicka żona. Został pochowany w Górze pod Inowrocławiem.
W środę 13 kwietnia 1887 roku Gazeta Toruńska donosiła:
Ordery i odznaczenia Order Virtuti Militari IV klasy (Polska) Order Królewski Korony III klasy (Prusy) Order Orła Czerwonego IV klasy (Prusy)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Gwardii Akademickiej powstania listopadowego Kategoria:Działacze polistopadowych organizacji rewolucyjnych i niepodległościowych Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (zabór pruski) Kategoria:Obrońcy Warszawy (1831) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Oficerowie piechoty powstania listopadowego Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Iganiami (1831) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Ostrołęką (1831) Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Urzędnicy Prokuratorii Generalnej Królestwa Kongresowego Kategoria:Zmarli w 1887 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce