Myszogonek indyjski (Otomops wroughtoni) – gatunek ssaka z podrodziny molosów (Molossinae) w obrębie rodziny molosowatych (Molossidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1913 roku angielski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Nyctinomus wroughtoni. Holotyp pochodził z jaskini Barapede, w pobliżu Talewadi, w stanie Karnataka, w południowych Indiach.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Otomops: ous, ωτος ōtos „ucho”; rodzaj Mops (mops). wroughtoni: Robert Charles Wroughton (1849–1921), indyjski teriolog i entomolog.
Zasięg występowania Myszogonek indyjski występuje w sześciu odrębnych miejscach w południowo-zachodnich i północno-wschodnich Indiach, w tym w miejscu typowym w stanie Karnataka, w jaskini Phrang Karuh (wzgórza Jaintia) i Thangsah w stanie Meghalaya oraz północno-wschodniej Kambodży, gdzie znany jest tylko z jednego okazu z dystryktu Chhaeb, w prowincji Preăh Vĭhéar. Jeden zapis oparty na fotografii martwego nietoperza ze świątyni Bajon również wstępnie odnosi się do tego gatunku.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 87–99 mm, długość ogona 41–49 mm, długość ucha około 35 mm, długość przedramienia 63–67 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Ekologia Tryb życia Występuje na terenach otwartych, często zadrzewionych. Nietoperze te sypiają w małych grupach, ale również czasami osobno. Dotychczas złowiono zaledwie kilka osobników tego gatunku, lecz przypuszczenia naukowców są sprzeczne, ponieważ niektórzy nie uważają molosa indyjskiego za rzadki gatunek.
Rozmnażanie Samica rodzi 1 młode w listopadzie.
Przypisy
Kategoria:Molosowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1913 roku