Złotoślepiec olbrzymi (Chrysospalax trevelyani) – gatunek ssaka z podrodziny złotokretów (Chrysochlorinae) w obrębie rodziny złotokretowatych (Chrysochloridae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał niemiecko-brytyjski zoolog Albert Günther nadając mu nazwę Chrysochloris trevelyani. Miejsce typowe to Pirie Forest, w pobliżu Qonce, Prowincja Przylądkowa Wschodnia, Południowa Afryka. Holotyp najprawdopodobniej znajduje się w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Gatunek monotypowy.
Etymologia Chrysospalax: khlōros ‘zielony’; σπαλαξ spalax, σπαλακος spalakos ‘kret’. trevelyani: Herbert Trevelyan (data urodzenia i śmierci nieznane), uzyskał okaz typowy złotoślepca olbrzymiego od rdzennego mieszkańca Afryki Południowej i przekazał go do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Zasięg występowania Złotoślepiec olbrzymi występuje w południowo-wschodniej Południowej Afryce między East London a Port St. Johns w Prowincji Przylądkowej Wschodniej.
Morfologia i ekologia Wymiary Długość ciała samic 208–229 mm, samców 215–235 mm, długość tylnej stopy samic 21–27 mm, samców 20–28 mm; masa ciała samic 140–500 g, samców 470 g.
Rozmnażanie Podczas pory deszczowej samica rodzi do 2 młodych.
Tryb życia Zwyczaje i aktywność - złotoślepiec olbrzymi jest całkowicie ślepy, lecz nie wiadomo w jaki sposób znajduje on kierunek. Gdy znajdzie się w niebezpieczeństwie, bez chwili zwłoki rzuca się do swojej norki, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo. Pożywienie: znajdujące się na powierzchni ziemi chrząszcze, małe jaszczurki, nagie ślimaki i dżdżownice.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EN ( ‘zagrożony’).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Złotokretowate Kategoria:Taksony opisane przez Alberta Günthera Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki