Topola wielkolistna (Populus lasiocarpa Olivier) – gatunek drzewa z rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Występuje naturalnie w środkowych i zachodnich Chinach. Znaleziona po raz pierwszy w 1888 roku w centralnych Chinach przez . Rosła tam w prowincji Hupei i Syczuan, na wysokości 1300 - 2300 m n.p.m. Do uprawy została wprowadzona przez , który nadesłał jej pędy do szkółek w AngliiBugała W.: Arboretum Kórnickie, Rocznik IV - 1959: Kolekcja topoli w Arboretum Kórnickim; część III; s. 153. thumb|left|180px|Pień thumb|180px|left|Pąki liście Morfologia Pokrój Posiada prosty pień, z którego odchodzi kilka poziomów konarów. Dorasta do 25 m. Kora Kora ma szarą barwę, która się łuszczy pasmami. Jest chropowata. Pędy Pędy są grube. Przez pierwsze lata są płowo aksamitne. Liście Liście są duże. Mają długość 35 cm. Mają sercowaty kształt. Od spodu są wełniste. Często mają różowo bądź czerwono owłosione nerwy na ogonkach. Młode listki są jaskrawopomarańczowe. Kwiaty Tworzy kotki zarówno z kwiatów męskich jak i żeńskich (jest to cecha wyróżniające ten gatunek topoli). Mają do 20 cm długości. Jest samopylny.
Zmienność Wyróżnia się odmianę: var. thibetica – mniejsze drzewo. Młode gałązki owłosione, lecz szybko stają się nagie. Młode listki są owłosione od spodu, lecz po krótkim czasie owłosienie pozostaje tylko pod nerwami. Posiada długi i czerwony ogonek.
Przypisy
Kategoria:Wierzbowate