Mylène Farmer, właśc. Mylène Jeanne Gautier (ur. 12 września 1961 w Pierrefonds, w prowincji Quebecallmusic ((( Mylène Farmer > Biography ))).) – francuska piosenkarka urodzona w Kanadzie. Pseudonim artystyczny zaczerpnęła od nazwiska aktorki Frances Farmer.

Dotychczas sprzedała ponad 30 mln egzemplarzy płyt na świecie.

Życiorys Wczesne lata Jej rodzice, Francuzi, osiedlili się w Kanadzie na przedmieściach Montrealu, a gdy Mylène miała osiem lat, rodzina zamieszkała ponownie we Francji – najpierw w Ville-d’Avray, a następnie w Chaville. Kariera Farmer i Laurent Boutonnat zrealizowali pełnometrażowy fabularny film Giorgino, jednak był on porażką zarówno w opinii krytyków, jak i pod względem komercyjnym. Film był utrzymany w mrocznej tonacji, bez żywej akcji, co w połączeniu z jego długością (trzy godziny) spowodowało, że nie był dziełem łatwym w odbiorze. Przy budżecie 80 milionów franków film obejrzało zaledwie 60 tys. widzów. Mylène Farmer zagrała w Giorgino rolę drugoplanową. Jej późniejszą przygodą z kinem był dubbing frankofońskiej wersji autorskiej trylogii Luca Bessona o Arturze i Minimkach (podkładała głos księżniczki Selenii). thumb|Farmer na rozdaniu NRJ Music Awards (2012) Odbyła pięć tras koncertowych. Ostatnia zakończyła się 19 września 2009 roku koncertem na Stadionie Króla Baudouina I w Brukseli. Poprzednia, która trwała od 13 do 29 stycznia 2006 i obejmowała 13 koncertów, odbyła się wyłącznie w Paryżu. Dla potrzeb trasy Mylenium Tour 1999-2000 scenografię zaprojektował szwajcarski surrealista H. R. Giger, m.in. twórca postaci Obcego z filmu Ridleya Scotta.

We wrześniu 2008 roku wydała album pt. Point de suture. 7 grudnia 2009 wydała koncertowy album pt. No 5 On Tour i zawierał materiał zarejestrowany podczas koncertów w Lyonie. W kwietniu 2010 wydała koncertowy zestaw pt. Stade de France zawierający rejestrację koncertu z paryskiego stadionu Stade de France z września 2009 roku.

W grudniu 2010 roku wydała album pt. Bleu Noir, do którego utwory skomponowali m.in. Red One, Moby i Archive. W 2011 roku wystąpiła na gali rozdania NRJ Music Awards 2011, gdzie promowała piosenkę „Oui mais... non”. W tym samym roku ukazała się także kompilacja Best of 2001-2011 i dwa nowe single: „Sois Moi – Be Me” i „Du Temps”

W 2012 roku wydała album pt. Monkey Me. W 2013 roku opublikowała klipy do piosenek „Je te dis tout” i „Monkey Me” oraz wystąpiła na gali rozdania nagród NRJ z piosenką „Je te dis tout”. Rozpoczęła też przygotowania do trasy koncertowej Time3less (Timeless 2013). Film koncertowy Timeless 2013: Le Film osiągnął status potrójnie diamentowej płyty.

15 maja 2015 roku wydała książkę pt. Fragile ilustrowana zdjęciami autorstwa Sylvie Lancrenon. Dotychczas wydano o Farmer kilka pozycji książkowych, a także ukazuje się regularnie we Francji co najmniej jedno drukowane czasopismo jej poświęcone, Mylène Farmer et vous.

6 listopada 2015 roku wydała album pt. Interstellaires, który promowała singlami: „Stolen Car”, „Insondables” oraz „City of Love”.

Zasiadała w jury konkursu głównego na 74. MFF w Cannes (2021).

Muzyka i teledyski Nagrała duety z piosenkarzem gatunku rai Khaledem („La poupée qui fait non”), Jean-Louisem Muratem („Regrets”), z Sealem („Les mots”) i z Moby’m („Slipping away”/„Crier la vie”); tylko fatalny splot wydarzeń spowodował jej rezygnację z jednego z koncertów cyklu Pavarotti and Friends. Famer i Laurent Boutonnat odkryli i wylansowali także Alizée, dla której napisali wspólnie teksty i muzykę na jej dwa pierwsze albumy. Alizée umieściła na swoim albumie Blonde zadedykowaną piosenkę o nazwie „Mylène Farmer”.

Dwa wielkie przeboje z dawniejszych płyt Farmer, „Désenchantée” i „Libertine”, włączyła do swego repertuaru Kate Ryan; znalazły się one na liście najpopularniejszych piosenek także w Polsce. Francuska piosenkarka Lorie nagrała piosenkę „Sans Contrefaçon”.

Teledyski Farmer są często kilkunastominutowymi filmami o wieloznacznej fabule. Są wśród nich barwne kostiumowe opowieści z czasów Ludwika XV, libertyńskie i antywojenne (np. „Libertine” lub „Pourvu Qu’elles Soient Douces”), parafrazy znanych utworów literackich (np. Pinokia w przypadku „Sans contrefaçon” czy Królewny Śnieżki w przypadku utworu „Tristana”), manifesty dotyczące odwiecznej walki płci (np. alegoria sparingu bokserskiego w „Je t’aime mélancolie” lub korridy w „Sans logique”), nawiązania do twórców i dzieł XX wieku (np. do George’a Orwella w „Désenchantée” czy Krzysztofa Kieślowskiego w przypadku utworu „California”), skecze (np. „Que mon cœur lâche”), nastrojowe obrazy (np. wśród płomieni w „Souviens-toi du jour...”). W teledysku do utworu „A quoi je sers” bohaterka płynie łodzią na drugi brzeg rzeki, spotykając tam postacie z wcześniejszych teledysków Farmer. W jej teledyskach można znaleźć też odniesienia do tradycji europejskiego kina, od Ingmara Bergmana począwszy, na Federico Fellinim skończywszy. Większość z nich reżyserował Laurent Boutonnat, ale niektóre m.in. Luc Besson (np. „Que mon cœur lâche”) lub Abel Ferrara (np. „California”). Większość teledysków Mylène Farmer wydano na trzech płytach DVD zatytułowanych: Music Videos I, Music Videos II & III i Music Videos IV. Rysunkowy teledysk „C’est une belle journée” powstał na podstawie szkiców wykonanych przez samą artystkę.

Dyskografia

Albumy studyjne Cendres de lune (1986) Ainsi soit je… (1988) L'Autre… (1991) Anamorphosée (1995) Innamoramento (1999) Avant que l’ombre… (2005) Point de suture (2008) Bleu noir (2010) Monkey Me (2012) Interstellaires (2015) Désobéissance (2018) L’Emprise (2022)

Albumy koncertowe En concert (1989) Live à Bercy (1997) Mylenium Tour (2000) Avant que l'ombre… à Bercy (2006) N°5 on Tour (2009) Timeless 2013 (2013) Live 2019 (2019) Nevermore (2024)

Kompilacje Dance Remixes (1992, remix album) Les Mots (2001) RemixeS (2003, remix album) 2001.2011 (2011) Histoires de (2020) Plus grandir (2021) Remix XL (2024, remix album)

Single rok wydania tytuł pochodzenie uwagi 1984 „Maman a tort” z albumu Cendres de lune 1985 „My Mum Is Wrong” anglojęzyczna wersja piosenki „Maman a tort” 1985 „Plus grandir” 1986 „Libertine” 1987 „Tristana” 1985 „” 1986 „We’ll Never Die” wydany w Kanadzie 1987 „Sans contrefaçon” z albumu Ainsi soit je… 1988 „Ainsi soit je…” 1988 „Pourvu qu'elles soient douces” 1989 „Sans logique” 1989 „” 1989 „Allan (live)” z albumu En concert 1990 „Plus grandir (live)” 1991 „Désenchantée” z albumu L'Autre… 1991 „” z 1991 „Je t'aime mélancolie” 1992 „Beyond My Control” 1992 „Que mon cœur lâche” z kompilacji Dance Remixes 1993 „My Soul Is Slashed” anglojęzyczna wersja piosenki „Que mon cœur lâche” 1995 „XXL” z albumu Anamorphosée 1995 „L'Instant X” 1996 „California” 1996 „Comme j'ai mal” 1996 „Rêver” 1997 „” z albumu Live à Bercy z Khaledem, cover piosenki 1997 „Ainsi soit je… (live)” 1999 „L'Âme-Stram-Gram” z albumu Innamoramento 1999 „Je te rends ton amour” 1999 „Souviens-toi du jour…” 2000 „Optimistique-moi” 2000 „Innamoramento” 2000 „Dessine-moi un mouton (live)” z albumu Mylenium Tour 2001 „L'histoire d'une fée, c'est…” ze ścieżki filmowej do filmu Pełzaki w Paryżu (Les Razmoket à Paris, le film) 2001 „” z kompilacji Les Mots z Sealem 2002 „C'est une belle journée” 2002 „Pardonne-moi” 2003 „Sans contrefaçon (JCA Remix)” z kompilacji RemixeS 2003 „Je t'aime mélancolie (Felix da Housecat Remix)” 2005 „L'Instant X (One-T Remix)” 2005 „Fuck Them All” z albumu Avant que l’ombre… 2005 „Q.I” 2006 „Redonne-moi” 2006 „L'amour n'est rien…” 2006 „Peut-être toi” 2006 „” z kompilacji z Mobym 2006 „Avant que l'ombre… (live)” z albumu Avant que l'ombre… À Bercy 2007 „Déshabillez-moi (live)” 2008 „Dégénération” z albumu Point de suture 2008 „Appelle mon numéro” 2009 „Si j'avais au moins…” 2009 „” 2009 „Sextonik” 2009 „C'est dans l'air (live)” z albumu N°5 on Tour singel promocyjny 2009 „Paradis inanimé (live)” z albumu N°5 on Tour singel promocyjny 2010 „” z albumu zespołu INXS z zespołem INXS i Benem Harperem 2010 „Oui mais… non” z albumu Bleu noir 2011 „Bleu noir” 2011 „Lonely Lisa” 2011 „Du temps” z kompilacji 2001.2011 2012 „À l'ombre” z albumu Monkey Me 2013 „Je te dis tout” 2013 „Monkey Me” 2013 „Diabolique mon ange (live)” z albumu Timeless 2013 singel promocyjny 2015 „Stolen Car” z albumu Interstellaires ze Stingiem 2015 „Insondables” singel promocyjny 2016 „City of Love” 2016 „C'est pas moi” singel promocyjny 2018 „Rolling Stone” z albumu Désobéissance 2018 „” z LP 2018 „Sentimentale” singel promocyjny 2018 „Désobéissance” 2019 „Des larmes" 2019 „M'effondre (live)̌” z albumu Live 2019 singel promocyjny 2020 „” z kompilacji Histoires de 2022 „” z albumu zespołu Muse z zespołem Muse 2022 „À tout jamais” z albumu L'Emprise 2022 „Rayon vert” z duetem 2023 „Rallumer les étoiles”

Trasy koncertowe „” (maj – grudzień 1989) „” (maj – grudzień 1996) „” (wrzesień 1999 – marzec 2000) „” (styczeń 2006) „” (maj – wrzesień 2009) „” (wrzesień – grudzień 2013) „” (czerwiec 2019) „” (2023/2024)

Przypisy

Linki zewnętrzne mylene.net – strona nieoficjalna

Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Kanadyjskie wokalistki popowe Kategoria:Francuskie wokalistki popowe