Kara aresztu koszarowego – dawna kara dyscyplinarna stosowana w Wojsku Polskim.
Karę wymierzało się na okres od trzech do czternastu dni za czyny o znamionach przestępstwa ściganego na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, jeżeli uprawniony dowódca odstąpił od złożenia wniosku, oraz za przewinienie dyscyplinarne popełnione w czasie odbywania kary zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania lub w ciągu trzech miesięcy od dnia jej odbyciaArt. 25 Ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej..
W czasie odbywania kary żołnierz w czasie wolnym od zajęć służbowych nie może opuszczać jednostki wojskowej lub innego wyznaczonego miejsca przebywania oraz miał obowiązek zgłaszania się do przełożonego lub innego wskazanego żołnierza w określonych odstępach czasu, nie częściej jednak niż cztery razy na dobę, a ponadto w czasie wolnym od zajęć służbowych miał obowiązek pozostawać w określonym przez przełożonego rejonie jednostki wojskowej oraz wykonywać pod kontrolą dodatkowe zadania na rzecz jednostki wojskowej określone przez przełożonego dyscyplinarnego, w wymiarze do 4 godzin dziennieArt. 18 i 25 Ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej..
Karę aresztu koszarowego mógł orzec w pierwszej instancji tylko dowódca jednostki wojskowejArt. 59 Ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej..
Przypisy
Bibliografia Ustawa z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (, z późniejszymi zmianami) (uchylona)
Kategoria:Prawo wojskowe