Francis Peabody Magoun (ur. 6 stycznia 1895 w Nowym Jorku, zm. 5 czerwca 1979 w Cambridge w stanie Massachusetts) – amerykański porucznik Royal Flying Corps, as myśliwski No. 1 Squadron RAF. Profesor literatury na Harvard University.
Życiorys Urodził się w Nowym Jorku. pochodził z dobrze sytuowanej rodziny. Ukończył prywatną szkołę Noble and Greenough School w Dedham, Massachusetts, a następnie ukończył studia i uzyskał bachelor's degree na Uniwersytecie Harvard.
W lutym 1916 roku na ochotnika zgłosił się do American Field ServiceAmerican Field Service obecnie AFS Intercultural Programs, była to pierwotnie organizacja założona przez profesora Harvardu Abrama Piatt Andrew, grupująca, szkoląca i dostarczająca ochotników (kierowców ambulansów) do pomocy pozafrontowej we Francji w pierwszej fazie I wojny światowej. gdzie jako kierowca ambulansu służył we Francji w okresie marzec - sierpień 1916. Po krótkim pobycie w Stanach Zjednoczonych udał się do Londynu, gdzie zaciągnął się do RFCMagoun podał się za Kanadyjczyka, obywatele Stanów Zjednoczonych nie mogli być w tym czasie przyjmowani do służby w armii brytyjskiej.. Po przejściu szkolenia w Oxfordzie został skierowany do szkoły lotniczej znajdującej się na tyłach linii frontu. 4 lipca 1917 roku został mianowany podporucznikiem, a 15 listopada przydzielony do No. 1 Squadron RAF.
Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 28 lutego 1918 roku. Było to zwycięstwo nad samolotem Albatros D.V w okolicach Gheluvelt, odniesione zostało wspólnie z Williamem Patrickiem. 28 marca odniósł podwójne zwycięstwo, a 1 kwietnia został promowany na porucznika. 10 dni później w czasie ataku na kolumnę nieprzyjaciela został ranny. Za ten czyn został odznaczony Military Cross. Powrócił do jednostki dopiero w październiku 1918 roku. 28 tego miesiąca odniósł swoje piąte i ostatnie zwycięstwo. Po zakończeniu wojny powrócił do Wielkiej Brytanii i został przeniesiony do cywila 12 czerwca 1919 roku.
Okres powojenny Po powrocie do Stanów Zjednoczonych został zatrudniony w swojej macierzystej uczelni jako asystent komparatystyki. W 1923 obronił pracę doktorską The gest of Alexander: Two middle English alliterative fragments, Alexander A and Alexander B, translated from a J2-recension of the Historia de Preliis.. Na Harvardzie spędził swoje całe życie zawodowe. Od 1937 roku zajmował stanowisko profesora literatury. Przeszedł na emeryturę w 1961 roku. Za swoje badania nad kulturą i literaturą fińska w 1964 roku został odznaczony Orderem Lwa Finlandii.
Książki autorstwa Francisa Magouna History of football from the beginnings to 1871. 1938. Old-English anthology: translations of Old-English prose and verse 1950. Walter of Aquitaine; materials for the study of his legend. 1950. Graded Finnish reader. 1957. Chaucer gazetteer. 1961. Kalevala, or Poems of the Kaleva District. 1963. The Old Kalevala and Certain Antecedents. 1969.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Asy myśliwskie Stanów Zjednoczonych I wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym (Wielka Brytania) Kategoria:Oficerowie RAF Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Amerykańscy filolodzy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku