Świerk himalajski (Picea smithiana (Wall.) Boiss.) – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk tego gatunku występuje w stanie dzikim w zachodnich Himalajach, od Afganistanu do Nepalu.
Morfologia thumb|left|200px|Szyszka Pokrój Korona wąska, stożkowata, z wiekiem staje się poszarpana. Konary zwisają delikatnie do dołu. Pień Prosty, osiąga wysokość 60 m i obwód do 200 cmy Kora Brązowa lub szara, podzielona na zaokrąglone płaty. Liście Ciemnozielone, matowe, ułożone promieniście igły, długości do 4 cm. Są smukłe, ostre i mają mniej więcej kwadratowy przekrój. Kwiaty Drzewo jednopienne. Kwiaty żeńskie są ciemnozielone lub zielonofioletowe, szyszeczkowate, wyrastają pionowo na końcach pędów. Kwiaty męskie ułożone bocznie u nasady igieł, żółtawe, długości do 3 cm. Szyszki Mają długość do 20 cm i łuski gładko obrzeżone. Dojrzewając zwieszają się, początkowo są jasnozielone, z czasem brązowieją.
Biologia i ekologia Przystosowany do życia na dużych wysokościach. W wyższych partiach rośnie razem z cedrem himalajskim i sosną himalajską.
Zastosowanie Drzewo ozdobne – ze względu na atrakcyjny wygląd sadzone w parkach i ogrodach.
Przypisy
Kategoria:Sosnowate