Bajt Tima () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w nocy z 17 na 18 października 1948.
Położenie Bajt Tima leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z nadmorską równiną, na północny wschód od miasta Gaza. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 11 032 ha. We wsi mieszkało wówczas 1060 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 10 753 Żydzi 0 publiczne 289 Razem 11 032
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy nawadniane 197 0 uprawy zbóż 10 444 0 nieużytki 331 0 zabudowane 60 0
Historia W 1596 Bajt Tima była średniej wielkości wsią, w której mieszkało 693 mieszkańców. Utrzymywali się oni z upraw pszenicy, jęczmienia, owoców, sezamu, migdałów, oraz hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Bajt Tima rozwijała się jako duża wieś. Istniał tutaj meczet. W 1946 otworzono tutaj szkołę podstawową dla chłopców.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wieś zajęły wojska egipskie. Podczas operacja Jo’aw w nocy z 17 na 18 października Bajt Timę zajęli izraelscy żołnierze. Mieszkańcy już wcześniej uciekli przed odgłosami zbliżającej się bitwy. W następnych dniach wieś została doszczętnie zniszczona.
Miejsce obecnie Na gruntach należących do Bajt Timy powstały w 1950 moszawy Talmei Jafe i Kochaw Micha’el.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Bajt Tima:
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)