61 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (61 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.
Dywizjon stacjonował w Sochaczewie, podporządkowany był dowódcy 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej OP. 31 grudnia 2011 dywizjon został rozformowany.
Historia Jednostka powołana do życia rozkazem dowódcy 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju nr 043 z 31 marca 1970 i sformowana w m. Małocice na bazie rozformowanego 64 pułku artylerii OPK.
Dywizjon wyposażony został w przeciwlotnicze zestawy rakietowe małego zasięgu typu S-125 Newa, którymi w czerwcu 1971 roku wykonał pierwsze strzelania bojowe na poligonie w ZSRR. Kolejne strzelania odbyły się w latach 1974, 1978, 1983 i 1990.
W 1999 roku dywizjon został przeniesiony z Małocic do Sochaczewa.
Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 639/MON z 31 grudnia 2007 ustalono doroczne święto dywizjonu na dzień 31 marca.
Decyzją MON nr Z-5/Org./P1 z dnia 28 stycznia 2011 roku oraz wykonawczym rozkazem Dowódcy Sił Powietrznych nr PF-95 z dnia 31 marca 2011 roku jednostkę rozformowano 31 grudnia 2011 roku.
Dowódcy dywizjonu 1970-1974 – mjr Jan Pokorski 1974-1979 – ppłk Stefan Szymanowski 1980-1988 – ppłk Wiesław Styczyński 1988-1992 – ppłk Krzysztof Olszewski 1992-1997 – mjr Maciej Pikuła 11 marca 1997 – 9 lutego 1998 – mjr Aleksander Zarański 1998-2001 – ppłk Andrzej Stopczyński 2001 – 17 października 2011 – ppłk Mirosław Grzybowski 17 października 2011 – 31 grudnia 2011 – kpt. Włodzimierz Fabjańczyk (cz.p.o.)
Przypisy
Bibliografia 61. Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej - JW 2367 (1970 - 2011)
Kategoria:Rozformowane dywizjony rakietowe Obrony Powietrznej Kategoria:Wojsko Polskie w Sochaczewie Kategoria:Oddziały 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej