Stanisław Kazimierz Medeksza (ur. 19 czerwca 1942 w Wilnie, zm. 10 września 2011) – profesor nauk technicznych (architektury i urbanistyki) o specjalności historia architektury, konserwacja zabytków.
Życiorys Studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej ukończył w 1968 r. W listopadzie 1969 r. rozpoczął pracę w Instytucie Historii Architektury, Sztuki i Techniki. W 1977 r. obronił doktorat na podstawie pracy pt. Ekspozycja i percepcja ruin zabytkowych we współczesnych krajobrazach zurbanizowanych, w 1992 na podstawie rozprawy pt. Willa Tezeusza w Nea Pafos. Rezydencja antyczna uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych. Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymał w 2007 r..Prezydent RP wręczył nominacje profesorskie Prezydent.pl, 22 listopada 2007 [dostęp 2026-04-09].
Wieloletni dziekan Wydziału Architektury. Funkcję tę sprawował w latach 1993–1999, 2005–2011https://www.archimemory.pl/pokaz/stanislaw_kazimierz_medeksza,171.
W latach 70. współpracował z polskimi archeologami prowadzącymi wykopaliska w bułgarskim Novae. Ok. 1979 związał się z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w Kairze. Pełnił w nim funkcję naczelnego architekta. Brał udział w misjach archeologicznych w Tell-Atrib, Aleksandrii, Deir el-Bahari i innych. Był autorem niezrealizowanego projektu rekonstrukcji świątyni Tutmoziza III w Deir el-Bahari. Od 1980 przez trzy dekady uczestniczył w badaniach stanowiska archeologicznego w Nea Pafos. Brał też udział w badaniach Mauzoleum Qurqumasa w Kairze. Od lat 90. był kierownikiem Polsko-Egipskiej Misji Konserwatorskiej w Marina el-Alamein.
Był laureatem nagród Rektora w uznaniu wyróżniającego wkładu w działalność uczelni, nagrody Ministra Infrastruktury oraz Generalnego Konserwatora Zabytków za kierownictwo naukowe prac doktorskich. Otrzymał również dyplom Ministra Kultury za udział w pracach Głównej Komisji Konserwatorskiej oraz wykorzystania swojej wiedzy i doświadczenia dla ratowania dziedzictwa kulturowego; nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań archeologicznych za granicą; wyróżnienie nadane przez Mera miasta Pafos i Towarzystwo Historyczno-Archeologiczne na Cyprze za całokształt działalności archeologiczno-konserwatorskiej w tym mieście.
Pochowany 17 września 2011 na cmentarzu parafialnym Świętej Rodziny we Wrocławiu (sektor 7-19-13,13a).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011) „za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej, za osiągnięcia w działalności dydaktycznej i społecznej”. Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) Medal Komisji Edukacji Narodowej Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” (2003) Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (2011)
Przypisy
Kategoria:Architekci związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotą odznaką „Za opiekę nad zabytkami” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2011