Gustav Anton von Wietersheim (ur. 11 lutego 1884 roku we Wrocławiu, zm. 25 kwietnia 1974 roku w Bonn) – niemiecki generał, dowódca 14 Korpusu ZmotoryzowanegoSamuel W. Mitcham, The Panzer Legions: A Guide to the German Army Tank Divisions of World War II and Their Commanders (Westport: Greenwood Publishing Group, 2000), 263..
Życiorys W 1903 r. został porucznikiem. Na początku I wojny światowej został awansowany na kapitana. W 1925 roku został awansowany na majora. Następnie pracował w Ministerstwie Obrony Rzeszy. W lutym 1929 r. objął batalion 17 Pułku Piechoty w Goslarze, a w 1930 roku został awansowany do stopnia podpułkownika. W 1932 r. został szefem sztabu 3 Dywizji Kawalerii, a w 1933 roku mianowany pułkownikiem i dowódcą 3 Dywizji Piechoty. W 1934 roku został przeniesiony do Ministerstwa Obrony Rzeszy. Awansowany na generała porucznika w kwietniu 1936 r. i objął dowództwo nad 29. Dywizją Piechoty Zmotoryzowanej.
W 1938 r. Wietersheim został awansowany na generała piechoty i objął jako dowódca nowo utworzony XIV Korpus Armijny w Magdeburgu, w skład którego weszła jego 29 Dywizja Piechoty Zmot.
Podczas kampanii polskiej w 1939 roku dowodził wojskami niemieckimi w bitwie pod Kockiem między 2 a 6 października, która była ostatnią bitwą kampanii.
W 1940 r. brał udział w kampanii francuskiej, a w 1941 r. w kampanii bałkańskiej. Na początku wojny przeciwko Związkowi Radzieckiemu jego korpus podporządkowano 1 Armii Pancernej, wchodzącej w skład Grupy Armii Południe. Von Wietersheim wziął udział m.in. w bitwie pod Humaniem i w bitwie o Kijów. Zimą 1941/42 jego korpus bronił pozycji na rzece Mius na wschodniej Ukrainie. 21 czerwca 1942 r. Korpus został przemianowany na XIV Korpus Pancerny i podporządkowany niemieckiej 6 Armii w sierpniu 1942 r. podczas bitwy pod Stalingradem. W połowie września 1942 r. von Wietersheim został zdymisjonowany przez Hitlera, ponieważ ponownie zaproponował rezygnację z ataku na Stalingrad, w związku z czym musiał opuścić XIV Korpus Pancerny w ciągu dwudziestu czterech godzin. Jego następcą został generał Hans-Valentin Hube. Wietersheim został przeniesiony do rezerwy. Wiosną 1945 roku dobrowolnie zaciągnął się do Volkssturmu.
Po wojnie zeznawał jako świadek w procesach norymberskich.
Odznaczenia Krzyż Żelazny II Klasy Krzyż Żelazny I Klasy Kawaler Orderu Hohenzollernów z mieczami na wstędze wojennej Order Zasługi Wojskowej IV Klasy z mieczami(Bawaria) Krzyż Zasługi Wojennej 1914-1918 dla Walczących na Froncie II Klasy Krzyż Zasługi Wojskowej III Klasy (Austria) Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy (Austria) Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie Okucie Ponownego Nadania Krzyża Żelaznego II Klasy Okucie Ponownego Nadania Krzyża Żelaznego I Klasy Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (20 kwietnia 1941) Odznaka za Służbę w Heer IV Klasy III Klasy II Klasy I Klasy
Przypisy
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (III Rzesza)