Al-Dżaladija () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela 9 lipca 1948.
Położenie Al-Dżaladija leżała na równinie nadmorskiej. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 4329 ha. We wsi mieszkały wówczas 360 osoby.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 1 Żydzi 0 publiczne 4 328 Razem 4 329
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] uprawy zbóż 4 185 0 nieużytki 81 0 zabudowane 63 0
Historia W czasach krzyżowców wybudowano tutaj zamek obronny Geladia.
W 1596 al-Dżaladija była małą wsią o populacji liczącej 88 osób. Mieszkańcy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, sezamu, winnic i owoców oraz hodowli kóz i produkcji miodu.
W okresie panowania Brytyjczyków al-Dżaladija rozwijała się jako niewielka wieś. W 1945 w meczecie (wybudowany w 1890) otworzono szkołę podstawową dla chłopców, do której uczęszczało 43 uczniów.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w nocy z 8 na 9 lipca 1948 Izraelczycy rozpoczęli operację „An-Far”, w trakcie której zajęli wieś al-Dżaladija. Wszyscy jej mieszkańcy zostali wysiedleni, a domy wyburzono
Miejsce obecnie Rejon wioski pozostaje opuszczony, a ziemie uprawne zajął moszaw Zerachja.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski al-Dżaladija: „Na miejscu pozostają jedynie nieliczne palmy, drzewa figowe i chlebowe”.
Przypisy
D