Papirus 89 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.
Opis Zachowały się tylko fragmenty Listu do Hebrajczyków (6,7-9.15-17).
Tekst Tekst fragmentu jest zbyt krótki, by móc ustalić jaką tradycję tekstualną reprezentuje. Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii.
Historia Tekst rękopisu opublikowany został przez Rosario Pintaudi w 1981 rokuRosario Pintaudi, N.T. Ad Hebraeos VI, 7-9; 15-17, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 42 (1981), pp. 42-44.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 89.
Rękopis datowany jest przez INTF na IV wiek.
Jest cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27, UBS4).
Obecnie przechowywany jest w Bibliotece Laurenziana (PL III/292) we Florencji.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Rosario Pintaudi, N.T. Ad Hebraeos VI, 7-9; 15-17, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 42 (1981), pp. 42–44.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu