Nazwa pozorna (nazwa bezprzedmiotowa, nazwa pusta, nazwa nieoznaczająca, nibynazwa, onomatoid) – nazwa, która nie ma desygnatów, czyli nie jest znakiem żadnego istniejącego przedmiotu. Przykłady: „wysokogórska łódź podwodna”, „ojciec Sherlocka Holmesa”, „obecny król Polski”, „kwadratowe koło”, „złota góra”.
Nazwy pozorne dzielą się na: nazwy analitycznie bezprzedmiotowe – nazwy sprzeczne, mające (przy zwykłym znaczeniu słów) wewnętrznie sprzeczny zbiór cech. Przykłady: „kwadratowe koło”Jest to nazwa pozorna tylko w przestrzeni euklidesowej. W niektórych przestrzeniach nieeuklidesowych sformułowanie to ma sens., „żelazne drzewo”, „syn bezdzietnej matki” nazwy empirycznie bezprzedmiotowe – nazwy, które tylko faktycznie nie mają desygnatów, lecz mogłyby, ze względu na swoją treść, je mieć. Inaczej to wyrażając, nazwy empirycznie bezprzedmiotowe to nazwy niemające wewnętrznie sprzecznego zbioru cech. Przykłady: „złota góra”, „człowiek mający trzy metry wzrostu”.
Przeciwieństwem tych nazw są nazwy rzetelne (inaczej: przedmiotowe, niepuste, oznaczające), czyli takie nazwy, które są znakami realnie istniejących przedmiotów, jak np. „obecny prezydent Polski”, „plaża w Ustce”.
Uwagi
Literatura Kazimierz Ajdukiewicz - Logika pragmatyczna Tadeusz Kwiatkowski - Logika ogólna Tadeusz Kotarbiński - Elementy teorii poznania, logiki i metodologii nauk Witold Marciszewski [red.] - Mała encyklopedia logiki
Kategoria:Semiotyka