Papirus 79 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VII wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.
Opis Zachowały się tylko fragmenty Listu do Hebrajczyków (10,10-12.28-30).
Tekst Tekst grecki kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia Tekst rękopisu opublikowany został przez Kurta Treu w 1966 rokuKurt Treu, Neue neutestamentliche Fragmente der Berliner Papyrussammlung, Archiv für Papyrusforschung 18 (Berlin: 1966), pp. 37-48.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 79.
Rękopis datowany jest przez INTF na VII wiek.
Jest cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27, UBS4).
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Staatliche Museen zu Berlin (Inv. no. 6774) w Berlinie.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Kurt Treu, Neue neutestamentliche Fragmente der Berliner Papyrussammlung, Archiv für Papyrusforschung 18 (Berlin: 1966), pp. 37–48. M. Mees, Einige Verse aus den Hebräerbrief nach einem neugefundeten Papyrus, Orient Press I (Rome: 1970), pp. 43–46. G. H. R. Horsley, New Documents Illustrating Early Christianity 2 (Macquarie University, 1982) pp. 125–140.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z VII wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu