Konrad III (ur. 1093, zm. 15 lutego 1152 w Bambergu) – pierwszy król Niemiec z dynastii Hohenstaufów.
Syn Fryderyka I, księcia Szwabii i Agnieszki, córki cesarza Henryka IV.
W 1115 roku, z inicjatywy swojego wuja – cesarza Henryka V, został księciem Frankonii. Rok później razem ze swoim starszym bratem – Fryderykiem II Jednookim – był regentem Niemiec. Po śmierci Henryka w 1125 roku, Konrad bez skutku poparł starania brata o tron Niemiec.
W końcu, po śmierci Lotara III w 1138 roku, Konrad został wybrany na króla i koronowany, ale nigdy nie został cesarzem. Razem z Ludwikiem VII brał udział w II krucjacie. Ignorując wskazówki bizantyjskich dowódców poprowadził swoje wojska przez środek Anatolii. W okolicach Doryleum, w połowie drogi pomiędzy Konstantynopolem i Antiochią jego wojska zostały wybite a on sam ledwie uszedł z życiem. Po powrocie miał kłopoty ze zdrowiem i na łożu śmierci na swego następcę wyznaczył towarzysza z wyprawy krzyżowej Fryderyka, późniejszego cesarza Fryderyka I Barbarossę, pomijając swojego syna.
Małżeństwa i potomstwo Konrad był dwukrotnie żonaty. W 1115 poślubił z Gertrudę von Komburg (zm. 1130–31), a po jej śmierci w 1136 ożenił się z Gertrudą von Sulzbach (zm. 14 kwietnia 1146), siostrą Berty – żony cesarza bizantyńskiego – Manuela I Komnena.
Konrad i Gertruda mieli razem dwóch synów: Henryk (VI) Berengar (zm. 1150), współwładca Niemiec w latach 1147–1150 Fryderyk IV (1144/1145 – 19 sierpnia 1167), książę Szwabii
Przodkowie
Przypisy
Kategoria:Hohenstaufowie Kategoria:Władcy Niemiec Kategoria:Uczestnicy drugiej wyprawy krzyżowej Kategoria:Urodzeni w 1093 Kategoria:Zmarli w 1152 Kategoria:Niemieccy regenci