SS Puck – polski parowy drobnicowiec, jeden z dwóch bliźniaczych statków zbudowanych dla armatora Żegluga Polska w roku 1935 w Wielkiej Brytanii (drugim był SS „Hel”). Zatopiony w 1943 roku podczas II wojny światowej, po wojnie wydobyty i eksploatowany przez armatorów włoskich pod nazwami „Carola M”, „Torres” i „Campidano”. Nazwę „Puck” przejął następnie bliźniaczy statek zbudowany po wojnie według zmodyfikowanych planów.
Historia Drobnicowiec „Puck” wodowany został 21 lutego 1935, przybył po raz pierwszy do Gdyni 27 marca 1935. Pływał początkowo do portów Europy Zachodniej, a od lutego 1939 roku na linii śródziemnomorskiejdo Włoch.
W czasie II wojny światowej pływał w konwojach. „Puck” i „Morska Wola” znajdowały się w konwoju HX-84 zaatakowanym 5 listopada 1940 roku przez niemiecki „pancernik kieszonkowy” „Admiral Scheer”. Oba statki (i wiele innych) ocalały dzięki samobójczej akcji brytyjskiego krążownika pomocniczego „Jervis Bay”. Pływał następnie m.in. między Islandią a Wielką Brytanią jako transportowiec ryb.
2 grudnia 1943 roku, podczas niemieckiego nalotu bombowego na zajęty przez aliantów włoski port w Bari, „Puck” – podobnie jak 27 innych statków (był wśród nich także drobnicowiec SS „Lwów”) – został trafiony i zatopiony. Na statku zginął III oficer (Polak) i kilku artylerzystów (Anglików).
Po wojnie (prawdopodobnie w roku 1946) statek został wydobyty przez Włochów, wyremontowany i przywrócony w 1948 roku do służby. Pływał pod nazwą „Carola M” u armatora Fratelli Maggi fu Stefano z Genui, następnie od 1950 przemianowany na „Torres”, a od 1956 na „Campidano” (u armatora Soc. per Azioni di Navigazione z Neapolu). Pływał do roku 1964, kiedy to oddany został na złom.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Parowce Kategoria:Polskie statki Kategoria:Statki zbudowane w stoczni Swan Hunter Kategoria:Statki z XX wieku