Ernst Malachowski (ur. 12 marca 1857 w Strzelnie, zm. 7 marca 1934 we Wrocławiu) – niemiecki lekarz.
Syn kupca Abrahama Malachowskiego (1811–1896) i jego drugiej żony Rosalin Jaffe (1830–1895). Uczęszczał do szkoły i gimnazjum w Poznaniu. Od 1876 do 1881 studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu. Od 1882 lekarz asystent chorób wewnętrznych w Szpitalu Wszystkich Świętych we Wrocławiu. Następnie prowadził prywatną praktykę we Wrocławiu, wspólnie z Bielschowskym kierował polikliniką przy Gartenstraße. W 1909 otrzymał tytuł radcy sanitarnego.
Żonaty z Hedwig Salomonsohn (1872–1942), mieli sześcioro dzieci.
Niezależnie od Romanowskiego udoskonalił metodę barwienia Chęcińskiego, polegającą na jednoczesnym użyciu eozyny Y i błękitu metylenowego.
Wybrane prace Versuch einer Darstellung unserer heutigen Kenntnisse in der Lehre von der Aphasie. Samml. klin. Vortr., 1888 Beitrag zur Kenntniss der Nebenwirkungen des Jod (Jodkali), 1889 Zur Therapie des Jodismus. Jahrsb. d. schles. Gesellsch. f. vaterl. Kult. 1899 Zur Morphologie des Plasmodium malariæ. Centralbl. f. klin. Med. 12, s. 601-603, 1891
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Strzelnie Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Urodzeni w 1857