Dom Ferberów (zwany Adam i Ewa) – kamienica zbudowana w 1560 w stylu renesansowym w Gdańsku na Głównym Mieście przy ul. Długiej, jest zwieńczona herbami Polski, Gdańska i Prus Królewskich, zdobiona pilastrami, posągami i medalionem. Budynek jest udekorowany fryzem z motywami niderlandzkimi.
Dom Ferberów należał do rodziny Ferberów, jednej z najbardziej wpływowych w Gdańsku, dała ona miastu: 6 burmistrzów, 3 ławników, 6 rajców, 3 kanoników i 1 biskupa.
Drzwi wejściowe do kamienicy były zdobione figurami Adama i Ewy, o których legenda głosiła, że są siedliskiem diabelskiej mocy. Z tego powodu, od 1786, po śmierci ostatniego potomka rodu Ferberów kamienica przez długi czas była niezamieszkana, dopiero po przebudowie i usunięciu drzwi wierzący w tę legendę uznali, że klątwa przestała ciążyć nad kamienicą.
Do końca XIX wieku przed kamienicą znajdowało się bogato dekorowanie przedproże.
Pod gzymsem koronującym fasadę znajdują się trzy herby. Podczas odbudowy po zniszczeniach z 1945 roku omyłkowo przesunięto godło Polski podtrzymywane przez anioły ze środka na lewą stronę, a na środek przesunięto godło Prus Królewskich podtrzymywane przez jednorożce. Po prawej znajduje się herb Gdańska.
Po 1945 roku nie odtworzono charakterystycznych drzwi wejściowych z postaciami Adami i Ewy.
Zobacz też Dwór Ferberów
Przypisy
Linki zewnętrzne Drzwi z kamienicy "Adam i Ewa"
Kategoria:Zabytkowe kamienice Głównego Miasta Kategoria:Ferberowie Gdańsk Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w XVI wieku