Jorge Carlos de Almeida Fonseca (ur. 20 października 1950 w Mindelo) – kabowerdeński polityk i prawnik, minister spraw zagranicznych w latach 1991–1993. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2001 i w 2011. Prezydent Republiki Zielonego Przylądka w latach 2011-2021.
Życiorys Jorge Carlos Fonseca urodził się w mieście Mindelo na wyspie São Vicente. Ukończył prawo na Uniwersytecie Lizbońskim. Po studiach rozpoczął pracę jako adwokat i prawnik. Angażował się w działalność podziemnych ruchów na rzecz niepodległości Zielonego Przylądka od Portugalii.
Po uzyskaniu przez kraj niepodległości w 1975 pełnił funkcję sekretarza generalnego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1977–1979). Był również asystentem na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lizbońskiego. W latach 1982–1986 pracował jako prawnik w Lizbonie. W 1986 prowadził badania w Instytucie Maxa Plancka ds. zagranicznego i międzynarodowego prawa karnego we Fryburgu Bryzgowijskim. W latach 1988−1989 był dyrektorem rezydentem i profesorem na Wydziale Prawa w Makau. Na początku lat 80. był jednym z założycieli Koła Republiki Zielonego Przylądka na rzecz Demokracji (Círculos Cabo-verdianos para a Democracia, CCPD) oraz Ligi Republiki Zielonego Przylądka na rzecz Praw Człowieka (Liga Cabo-verdiana dos Direitos do Homem, LCDH). Jest autorem książek i kilkudziesięciu publikacji.
W latach 1991–1993 zajmował stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie premiera Carlosa Veigi. W tym czasie Republika Zielonego Przylądka pełniła mandat w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. W 1994 był jednym z założycieli Demokratycznej Partii Konwergencji (Partido da Convergência Democrática, PCD), powstałej na skutek rozłamu w Ruchu dla Demokracji (Movimento para a Democracia, MpD). Pozostał jej wiceprzewodniczącym do 1998.
W lutym 2001 wziął udział w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny. Zdobył 3,88% głosów poparcie, nie przechodząc do drugiej tury głosowania. W kolejnych latach kontynuował praktykę adwokacką. Uczestniczył w procesie opracowywana krajowego kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego. Brał również udział w opracowywaniu konstytucji Republiki Zielonego Przylądka oraz konstytucji Timoru Wschodniego.
W marcu 2011 został mianowany kandydatem Ruchu dla Demokracji, największej partii opozycyjnej, na urząd prezydenta w wyborach prezydenckich w 2011. Jego głównym rywalem był Manuel Inocêncio Sousa z rządzącej PAICV oraz kandydat niezależny, Aristides Lima. W pierwszej turze wyborów 7 sierpnia 2011 zajął pierwsze miejsce, z wynikiem 37,76% głosów, pokonując Sousę (32,47%) oraz Limę (27,80%). W drugiej turze wyborów 21 sierpnia 2011 odniósł zwycięstwo nad Sousą, zdobywając 54,16% głosów poparcia.
Urząd objął 9 września 2011. W uroczystości zaprzysiężenia w parlamencie uczestniczyli m.in. prezydenci Wysp Świętego Tomasza i Książęcej (Manuel Pinto da Costa) i Mauretanii (Muhammad uld Abd al-Aziz).
Odznaczenia
Ordem do Vulcão I klasy Order Amílcara Cabrala II klasy Wielki Oficer Orderu Rio Branco (Brazylia, 1979) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 2012) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Lwa (Senegal, 2014) Order Domowy Nassauski Lwa Złotego (Luksemburg / Holandia, 2015) Order Republiki Serbii II klasy (Serbia, 2016) Wielki Łańcuch Orderu Wolności (Portugalia, 2017) Krzyż Wielki Orderu Camõesa (Portugalia, 2021) Medal Amílcara Cabrala (Gwinea Bissau, 2021)
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Republiki Zielonego Przylądka Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lizbońskiego (1911–2013) Kategoria:Ludzie związani z Makau Kategoria:Ministrowie Republiki Zielonego Przylądka Kategoria:Odznaczeni odznaczeniami Gwinei Bissau Kategoria:Odznaczeni Orderem Amílcara Cabrala Kategoria:Odznaczeni Orderem Camõesa Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym Nassauskim Lwa Złotego Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Lwa Kategoria:Odznaczeni Orderem Republiki Serbii Kategoria:Odznaczeni Orderem Wolności (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Wielkim Łańcuchem Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Pisarze Republiki Zielonego Przylądka Kategoria:Ludzie urodzeni w Mindelo Kategoria:Urodzeni w 1950