Antoni Mehl (ur. 1905 w Dobrzeniu Wielkim, zm. 25 marca 1967 we Wrocławiu) − polski rzeźbiarz, grafik i rysownik. Uczestnik 3. powstania śląskiego.
Życiorys W 1923 rozpoczął studia w Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu. Po odbyciu dwuletniej służby wojskowej w pruskim wojsku nielegalnie przekroczył granicę polską i kontynuował studia w Krakowie pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego. Dyplom krakowskiej ASP uzyskał w 1936. Po uzyskaniu obywatelstwa polskiego osiadł w Krakowie. Był więziony w czasie wojny. Po II wojnie światowej mieszkał z żoną malarką Katarzyną w Opolu. Od 1947 kierował pracownią rzeźby we Wrocławskiej PWSSP. Pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.
W 2003 Muzeum Narodowe we Wrocławiu zorganizowało wystawę "Rzeźba, grafika, rysunki", na której zaprezentowano prace rodziny Mehlów: Antoniego, Katarzyny i córki Ewy. Muzeum otrzymało z tej okazji w darze 14 rzeźb w gipsie, 11 odlewów z brązu oraz 290 rysunków. Ofiarodawcami byli Dagmara Onichimowska i Piotr Wieczorek.
Rzeźby Jezus upada po raz drugi, 1938 (Kalwaria Panewnicka) Witek, 1956 Głowa Żydówki, 1937 (odlew 2002)
Przypisy
Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Ludzie związani z Opolem Kategoria:Artyści związani z Wrocławiem Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Dobrzeniu Wielkim