W sezonie 1922/23 odbyła się 48. edycja Pucharu Anglii. Zwycięzcą został Bolton Wanderers, który pokonał w finale na nowo powstałym stadionie Wembley West Ham United 2:0.
W każdej rundzie mecze, poza półfinałami i finałem, odbywały się na stadionie drużyny wylosowanej na pierwszym miejscu w parze. Wszystkie mecze, poza powtórkami, odbyły się w soboty. W przypadku wyniku remisowego rozgrywano mecz powtórkowy na stadionie drużyny wylosowanej na drugim miejscu w parze. Po 90 minutach powtórki zarządzano dogrywkę; jeśli i ona nie przyniosła rozstrzygnięcia rozgrywano kolejne powtórki na neutralnym stadionie do momentu wyłonienia zwycięzcy.
Pierwsza runda Do pierwszej rundy przystąpiły 64 drużyny: 41 zespołów z First i Second Divsion; trzy odpadły w rundzie kwalifikacyjnej 12 zespołów, które wygrały mecze w rundzie kwalifikacyjnej drużyna Corinthian bez konieczności rozgrywania meczów w rundach kwalifikacyjnych 9 zespołów z Third Division South oraz jedna drużyna z Third Division North otrzymały wolny los Mecze rozegrano w sobotę 13 stycznia 1923 roku.
Powtórki
2. powtórka
3. powtórka
Druga runda
Powtórki
Trzecia runda Mecze rozegrano w sobotę 24 lutego 1923 roku.
Powtórki
Czwarta runda Termin meczów czwartej rundy ustalono na 10 marca 1923 roku.
2. powtórka
Półfinały Mecze półfinałowe rozegrano 24 marca 1923 roku.
Finał thumb|left|Tłum przy jednej z bramek na stadionie Wembley thumb|Bramkarz Dick Pym z Boltonu broni dostępu do własnej bramki thumb|left|200px|Finał na Wembley. Policjant George Scorey na białym koniu o imieniu Billie
Mecz finałowy rozegrano 28 kwietnia 1923 na nowo powstałym stadionie Wembley. Jego pojemność wynosiła wówczas 127 000 (oficjalna liczba widzów to 126 047, s. 16.), ale szacuje się, że na finał weszło ponad 200 000 kibiców, a poza stadionem przebywało kolejne 300 000. Problemy porządkowe przed meczem sprawiły, iż spotkanie rozpoczęło się z 45-minutowym opóźnieniem, s. 103..
W finale spotkały się drużyny Boltonu i West Hamu. Mecz zakończył się zwycięstwem zespołu z hrabstwa Lancashire 2:0. Zwycięskiej drużynie trofeum wręczył król Jerzy V.
Wydarzenia związane z problemami porządkowymi spowodowaną zbyt dużą liczbą widzów na stadionie oraz obecność policji konnej (jeden z policjantów dosiadał białego konia, s. 514.) sprawiły, iż mecz finałowy nazywany jest Finałem białego konia (White Horse Final).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Mecze finałowe Pucharu Anglii - opis
Kategoria:1922 w piłce nożnej Kategoria:1922 w Wielkiej Brytanii Kategoria:1923 w piłce nożnej Kategoria:1923 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Puchar Anglii w piłce nożnej